Categorie archief: Update: 2016 Fietsen in Azië

Door regelmatige updates kan je ons volgen op onze reis door Zuid- Oost Azië.

De Rode Lantaarn (02)

Bart heeft al veel verteld over het fietsen en de plaatsen die we hebben bezocht in Laos. Op het moment zijn we in Vietnam en nu wel in een echt toeristenplaats, Hoi An. Wij zien vele westerse lui. Het fietsen gaat wel lekker, behalve de bergen, brrrr🚵‍♀️🚵‍♂️. Klimmen en dalen niet altijd even leuk. We waren in Huè een gezellige plaats met veel bezienswaardigheden. Gisteren naar een mooie tempel gewandeld brrr toch nog 3 kilometer en dan 😬😬wordt de tempel verbouwd. Tranentrekkend dit, je loopt helemaal voor niets. Toen via de winkelstraatjes bij een koffieshopje een overheerlijke kop koffie ☕️☕️gedronken en naar een ander mooi museum geweest.

Even wat bijzondere gewoontes van de Vietnamees. Ze hebben bijna allemaal een brommer. Daar vervoeren ze van alles op. Drie kinderen en echtgenote, varkens, kippen, hout, stalen balkjes, soms balken, oude kranten, plastic, vreettentjes, oude moeders🤪🤪, een kar achter de brommer, ik zal proberen daar een foto van te maken. Want sommige lui rijden keihard. Dus niet te filmen😬. Drinken doen ze ook graag. Vanaf de ochtend tot de avond. Je besteld niet een biertje, zoals wij, maar een doos, soms twee. En ladderzat op je brommer of sommigen in de auto. De automobilist rijdt alsof hij nog een brommer heeft en voelt zich oppermachtig tegenover het gewone volk. Opletten geblazen👀. En de hele dag toeteren vreselijk, je wordt er gestoord van. Ook als er niets is, toch toeteren. Dit kan ik niet goed uitleggen, dit moet je horen. Het eten is hier niet altijd even lekker, maar goed honger maakt rauwe mie zoet😂. Verder moet je heel erg oppassen als je betaald, ze zijn er gek op om je een👂🏼aan te naaien. Hotels zijn over het algemeen redelijk tot goed. Nu zijn we in Hoi An. In een mooi hotel met een prachtig uitzicht over de rivier🏞. Straks gaan we naar de oude stad. Op een fiets van het hotel. Even een dagje de toerist uithangen en niet de reizende🚵‍♀️🚵‍♂️

Tot gauw, groetjes van de rode lantaarn, ja ja nog steeds😉😉

Vibrand Vietnam

De tegenstelling kan haast niet groter, van een relaxt en lazy Laos naar een druk, lawaaiig Vietnam, maar daarover straks meer 😉

Het bezoek vanuit Thakhek op het motorfitsje is super leuk. Alleen al het rijden naar de Cave-Temples is een feest door het schitterende Karsgebergte. De 1ste Cave-Temple is heel mooi en redelijk groot met als extraatje een ritje met een bootje van ongeveer 25 minuten over een rivier in de grot. Er zijn niet veel bezoekers die hiervan gebruik maken. in het bootje waarin wij gaan vaart 1 bezoeker extra mee en gedurende de hele rit komen we niemand tegen. Het is wel een wankel bootje en erin en uit gaan is een hele kunst om te voorkomen dat we geen nat pak halen. De 2de Cave-Temple stelt niets voor alleen een leuk uitzicht op de omgeving. De volgende dag vertrekken we naar Savanakhet. Het lukt ons een redelijk onderkomen te vinden als tussenstop voor de rit van Thakhek naar Savanakhet. De eerste dag is de rit enigszins saai als het om de omgeving gaat. Grappig is wel dat wij onderweg gepasseerd worden door een konvooi van 8 grote vrachtwagens met oplegger waarop grote en hoge turbinetunnels staan. Als we 10 km verder komen ontmoeten we het konvooi wederom zij moeten onder, voor hen te laag hangende elektriciteitskabels door die over de weg zijn gespannen ……. Geen nood, een van de truckers stapt uit pakt een lange ronde houten boom met dwarslat en licht daarmee de kabels voldoende op zodat de vrachtwagens eronder door kunnen (ongekend, er staat 10 k.volt spanning op de draden!). De tweede dag staan we op met lichte regen! Als we echter om 08:30 uur vertrekken is het droog. Het waait die dag behoorlijk en natuurlijk de verkeerde kant op => windje tegen ☹ als de rit dan ook nog stevig heuvelachtig wordt is het wel even duwen op de pedalen. In Savanakhet vinden we een prima onderkomen met een groot balkon met een prachtig uitzicht op de bergen en de Mekong. In Savanakhet (een middelgrote stad) is HELEMAAL NIETS te beleven. ’s Middags nemen de locals een siësta die vroeg start en laat eindigt (doen ze goed) en ’s avonds gaan ze met de kippen op stok. We bezoeken er het Provinciaal museum, 3 zaaltjes en het Dinosaurus, werkelijk nog nooit zo een lachwekkend museum mee gemaakt, het museum lijkt ouder en meer vervallen dan de Dino’s …….. kan niet? Kom zelf kijken 😊

Op donderdag vertrekken we om in  5 etappes van Savanakhet aan de Mekong naar Dong Ha in Vietnam aan de Chinese zee te fietsen. Best een spannende rit waarvan wij niet weten hoe het wegdek is (verhard of niet of ….), of we onderkomens kunnen en of de hoogteverschillen voor ons te overbruggenen zijn (steile hellingen etc.) we weten wel dat we voor 5 dagen weinig contact met de buitenwereld kunnen krijgen. De eerste dag komen we terecht in Dong Heng, er zijn 2 onderkomens, je raadt het al, niet om aan te zien. We kiezen natuurlijk de minst slechte. Als we ’s avonds op pad gaan om ergens wat te eten te vinden, het is pikkedonker, zie ik ineens ergens licht branden en een tafel met 6 stoelen staan en eetgerei erop. We stappen naar binnen  en vragen of we kunnen eten, er wordt wat bedachtzaam gekeken en wat heen en weer gepraat. Het antwoord is ja. Ik bestel Kaeow Pad Mu (gebakken rijst met varkensvlees) en haal een biertje uit de koelkast. We en nemen plaats aan tafel met om ons heen een opslag van Betonijzer. We krijgen prima eten, echter geen Kaeow Pad Mu. Het gezin gaat ook aan tafel. Als we buiten staan begint het ons te dagen dat we niet in een restaurantje hebben gegeten maar bij zomaar een gezin zijn aangeschoven 😊 De volgende ochtend staat Ange stijf van de rugpijn vanwege het matras waar de vering de hele nacht zijn aanwezigheid kenbaar maakte, Ibuprofen moest er in grote getale aan te pas komen. De rit is die dag prima, al worden de klimmetjes wat pittiger, wel goed wegdek. Op zaterdag geen lange rit naar Sepon, wel stevige klimmetjes. Onderweg bij een rustpauze komen we een Indiër tegen van rond de 35 jaar die net als wij ook fietst. Hij is gestopt met werken en nu al zijn geld aan het opmaken met het maken van een mooie 2 jarige fietstocht. ’s Middags bij het Guesthouse waar we inchecken voor de nacht komen we hem ook weer tegen, hij blijft er voor 2 nachten, wij 1.
Sepon is een klein dorpje met een eigen markt waar we wat inkopen doen. Als ik de volgende ochtend nog even terug ga zie ik bij de markt een lange rij mandjes langs de weg staan met handelswaar. Ik kan echter niet goed zien wat er in de mandjes zit, als ik er naar toe loop blijken er kleine biggetjes in te zitten. Heel grappig en aandoenlijk. Ze worden hier verhandeld op om ‘s avond op je bord te belanden. DE volgende dag een spannende rit want we moeten de grens over en voor Vietnam kan je geen visum aan de grens kopen. We maken voor het eerst gebruik van een zogenaamd E-Visum dat je via internet kunt aanvragen en waarop je exact de datum en plaats van inreis en uitreis moet aangeven. Dit hebben we 10 dagen gelden gedaan en de toegezonden papieren laten printen. Naar de grens is het 49 km en als we na een hapje eten vlak voor de grens bij de douane aankomen dan krijgen we vrij gemakkelijk het uitreis stempeltje voor Laos. Nu in de rij voor het visum van Vietnam. Het blijkt ook voor de douane beambte nieuw maar hij weet er goed mee om te gaan en in een ½ uurtje zijn we helemaal klaar en staan in Vietnam!
De grensplaats in Vietnam heet Lao Bao, het is 14:00 uur en we besluiten door te rijden naar de volgende plaats Khe Sanh, 17 km verder. Nauw dat hebben we geweten ……….. de afstand was niet alleen 20 km i.p.v. 17 km maar het ging ook crescendo berg op met voortdurend hellingen van 6% en meer! Met volle bepakking op de fiets een hele hijs! Uiteindelijk komen we in Khe Sanh om 17:30 uur aan. Nu nog een onderkomen vinden, net voor het echt donker wordt vinden we “iets”. Nu douchen en op jacht naar wat te eten, alles is al dicht ……. Na veel zoeken vinden we een soort van snackbar-achtig iets waar we nog een bord gortdroge gebakken rijst weten te bemachtigen. Op maandag een schitterende rit naar Dong Ha, niet alleen gaat het voornamelijk bergafwaarts (zo’n 400 mtr. dalen) maar ook is het magnifiek om zo midden in/tussen de bergen te fietsen. De Vietnammezen doen niet moeilijk als het om eten gaat want onderweg ligt op een stuk dekzeil op straat een zojuist geslacht (groot) varken dat verder in delen wordt gesneden en ter plekke verkocht. Blijkbaar weet de hele omgeving van de slacht want er rijden geregeld Vietnamezen op hun brommertjes af en aan om een deel van het varken te kopen. Luguber en ook niet echt hygiënisch maar wel praktisch! Rond 16:00 uur komen we aan in Dong Ha waar we vrij gemakkelijk een redelijk onderkomen vinden. Ook hier in Dong Ha is het niet gemakkelijk ergens wat eten te krijgen, na een uur zoeken vinden we uiteindelijk iets waar we kunnen eten net voor sluitingstijd (het is 20:00 uur en de stad gaat slapen 😉)
Vietnam is in tegenstelling tot Laos heel druk met verkeer maar vooral lawaaiig verkeer waar iedereen voortdurend toetert en men alleen maar bezig is met zichzelf op de brommer of scooter, het verkeer is er een stuk gevaarlijker dan in Lazy Lao.
Vandaag rustig aangedaan met een bezoek aan een goed museumpje en morgen op een gehuurd motorfietsje naar Vih Moc om daar de ondergrondse Vietcong tunnels te bezoeken.

Voor Foto’s klik op de onderstaande link, deze geeft je toegang tot de foto’s geplaatst in een One Drive Map, veel kijk plezier 😊

Foto Impressie Reis 2019 (02)

 

Lazy, lazy, lazy Lao(s)

Daar lijkt het een beetje op als het gaat om de frequentie waarmee de berichten via de website nu komen. Dit ligt niet helemaal aan het gegeven dat alles in Laos qua tempo een tandje langzamer leeft dan de westerse wereld en wij ons daar gemakkelijk aan, aanpassen. Het heeft ook te maken met de beschikbaarheid van Wifi en de toegemeten bandbreedte waardoor, als er Wifi is, dit vaak heeeeeeel langzaam is ☹Dit gezegd hebbende dan hier weer een teken van leven van ons 😊

Luang Prabang is een heerlijke stad (voormalige hoofdstad van Laos) het oude en historische deel is prachtig gelegen op schiereiland gevormd door de Mekong en een zijrivier. De oude kern, Unesco Werelderfgoed, en alles er omheen ademt de sfeer uit van de Franse koloniale tijd gelardeerd met vele boeddhistische tempels. De zondagmiddag wandelen we dan ook op ons dooie gemak door dit hele gebied en drinken een biertje aan de Mekong, super relaxed. Elke avond is er een gigantische NIghtmarket, de snelste manier om van je echtgenoot af te komen => dit lukt ons dus ook in een minuut drie soms doet het zich dan voor dat je elkaar toch weer treft, zoals bij ons 😊

Op maandag zoek ik op de fiets eerst het busstation op om tickets te kopen voor onze busreis naar Vietiane. De rit naar Vientiane gaat over te bergachtig terrein schatten we in (blijkt later meer dan te kloppen). Voor 130.000 Kip p.p. zijn we  van Luang Prabang naar Vietiane. ’s Middags bezoeken we onder meer het koninklijk Paleis, niet al te oud (gebouwd rond 1915) maar ligt er mooi authentiek  (lees … slecht onderhouden) bij. Bij het Paleis is een aparte tempel gebouwd om de replica (de zoveelste) van Phra Keow te herbergen . De echte Phra Keow bevindt zich in het Koninklijk Paleis in Bangkok. We bezoeken ook Wat Xieng Tong, prachtige vormgeving omdat deze Wat de oudste is en gespaard is gebleven voor de vernielingen van ten tijde van de Birmeesche overheersing. De volgende dag gaan we met boot naar Pak Ou voor een bezoek aan de grottempels (2 stuks) met hun xxxx-aantal boeddha beelden. Het is een heel leuk tochtje maar wij zijn niet de enige die er op bezoek zijn ☹het is wel heel druk, maar toch leuk om gezien te hebben. ’s Middags nog naar boven geklommen in de stad om Wat Phu Si te bezoeken, super mooi uitzicht over de rivier en de Wat kent zijn eigen grottempel(tje) hier is het heeeel rustig 😊
Op woensdag vroeg op en  zonder ontbijt naar de busterminal (nou ja terminal …… het zier er niet uit). De fietsen kunnen onder in bus, de fiets van Ange mag op het bed liggen van de chauffeur, lijkt mij niet fijn om ’s avonds te slapen tussen de lakens met kettingolie. We vertrekken om 08:30 uur en gaan eerst over een pas van 640 meter hoog, daarna een pas van 820 meter en tenslotte over een pas van 1765 meter => goede keuze om niet te fietsen! Het wegdek is niet best en smal. Op sommige delen wordt er veel aan reparatiewerk gedaan, aangekomen bij zo een stuk loopt de bus met de voorwielen helemaal vast na veel gepiep en een scheurend geluid ………. We moeten allemaal uitstappen, hierdoor komt de bus iets omhoog waardoor de chauffeur hem achteruit weer vrij kan trekken. Er worden wat stenen over de grootste kuil gelegd en met een aanloopje neemt de bus de horde van zo’n 200 meter, wij lopen er achter aan in de stofwolken ((( 😊))) het lijkt erop dat de chauffeur een bluts of deuk per rit mag oplopen zonder op zijn loon gekort te worden want hij rijdt de rest van de rit wel heeel voorzichtig. We komen om 20:00 uur aan in Vientiane. Als de fietsen en de bagage zijn uitgeladen en we de fietsen weer hebben gemonteerd en de bagage erop is het nog een 10 kilometer fietsen in het donker om het hotel te vinden. Ook nu brengt Garmin ons weer naar de goede plek. Het hotel hadden we al gereserveerd. Aangekomen krijgen we eerst een 3x nix kamer, dan al een iets betere en na veel aandringen toch weer een andere, nu goede kamer met goed uitzicht . Het volgende probleem is dat de fietsen niet binnen mogen staan. Ik maak er echt een probleem van want de fietsen buitenstallen is diefstal gevoelig maar ook iedereen moet er aanzitten. Na een half uur heen en weer praten wil ik dat de manager gebeld wordt …. Schoorvoetend gebeurd dit waarna het probleem in no time is opgelost, de fietsen mogen binnen achter een grote Chinese houtenbank staan. Zo en nu eerst wat eten zien te vinden, wat natuurlijk lukt 😊
Vientiane is dan wel de hoofdstad van Laos maar niet bijster interessant. We hebben twee dagen voor Vientiane uitgetrokken, meer dan voldoende. De eerste dag bezoeken we Wat Phra Keow (ja dezelfde naam duikt steeds weer op In Laos en Thailand) wandelen over de boulevard en langs het paleis en ’s avonds natuurlijk een bezoekje aan de Nightmarket met mooi uitzicht op de Mekong en Thailand. De tweede dag nemen we een TukTuk naar Wat Phra Luang, een landmark van Vientiane en Laos vandaar met de TukTuk naar Puaxmail, een afschuwelijke Triomf boog van beton. Het cement voor het beton is ooit de de VS geschonken aan Laos om er een landingsbaan van te maken voor de luchthaven. Het wordt nu ook wel “the biggest vertical runway” van Laos geneomd 😊we lopen nu verder naar Si Sangkhet (ooudste tempel van Vientiane) en bezoeken ook Wat Muang, schitterend gelegen, ’s avonds …….. nog even de Nightmarket, je ontkomt er niet aan 😉

De volgende dag, zaterdag, stappen we op de fiets om in 6 etappes naar Thakhek te fietsen. We gaan nu echt ‘de knoeke’ in een overnachtingsplek vinden wordt steeds weer een avontuur en de kwaliteit daarvan is van moeizaam naar slecht naar …… Alles wat je kan bedenken over wat het niet doet kom je tegen zoals, wasbakken die nog maar aan 1 schroef hangen, wasbakken die geen afvoer kennen, douches waar overal water uitkomt behalve uit de douche op, koelkasten die het niet doen, stopcontacten die in de muur verdwenen zijn, kamerdeuren die niet op slot kunnen, matrassen waar de binnen vering een luchtje aan het scheppen zijn (en je genadeloos laten weten dat je op hen licht), raam waar geen ruiten in zitten, waterketels die niet opwarmen toiletten die niet doorspoelen, kakkerlakken op bezoek en nog een hele bloemlezing aan ‘kleine dingetjes’ die er allemaal bij horen. ’s Avonds een hapje eten vinden is ook een avontuur en het is vaak ‘eten wat de pot schaft’. Neemt niet weg dat we ons er allemaal prima dor heen slaan, dit hoort er ook bij 😉
De rit van 6 dagen is in het begin aardig vlak maar wordt steeds vaker gekenmerkt door wat klimmetjes, redelijk te doen en we mogen niet klagen als het in het vervolg van de reis niet erger wordt.
Gister, donderdag 27 februari, zijn we gearriveerd in Thakhek een wat grotere plaats met ook betere accommodatie. Via Agoda hebben we een reservering voor 3 nachten gemaakt in een goed hotel om weer even op verhaal te komen, vandaag, het Visum voor Vietnam verder te regelen (kan tegenwoordig online!) en voor morgen een Motortje te huren waarmee we grotten in de omgeving van Thakhek willen bezoeken. We kijken er naar uit. Overmorgen vertrekken we om naar Savanakhet te fietsen. De schatting is dat dit in 2 etappes kan mits we onderdak kunnen vinden 😉

Voor Foto’s klik op de onderstaande link, deze geeft je toegang tot de foto’s geplaatst in een One Drive Map. Als je nu op de Witte Tempel klikt dan krijg te toegang tot de foto’s die horen bij dit reisverslag, veel plezier 😊

Foto Impressie Reis 2019

Laos; Een ‘Cruise’ naar Luang Prabang 😉

Woensdag is toch maar donderdag geworden wat betreft ons vertrek naar Laos. Het hotel in Chiang Khong beviel ons zo goed met bovendien een schitterend uitzicht op de Mekong dat we ’s morgens vroeg besloten er een rustdag van te maken, heerlijk!
Op donderdag dan toch naar de Fiendsshipsbridge #4 over de Mekong. De rivier vormt (ook hier) de grens tussen Thailand en Laos. Aangekomen bij de grenspost van Thailand krijgen we snel en gemakkelijk ons uitreisstempeltje voor Thailand en staan we in Niemandsland. De brug mogen we niet fietsend of lopend over, voor de rit van 1,5 km betalen we Thb 240 (+/- € 7,-)waarvoor de fietsen en wij de bus in mogen en naar de overkant gereden worden. Bij de grenspost van Laos moeten we eerst de formulieren voor een Visum on Arrival in vullen, daarna deze inleveren met onze paspoorten en pasfoto’s en bij een volgend loketje krijgen we die weer terug met een visum stempel voor een bedrag van US$ 35 p.p. De dollar biljetjes van $ 20 vindt de beambte niet mooi genoeg => we dragen twee biljetjes van € 20 af => Winst voor hen € 3 …………… je moet ergens altijd genept worden aan de grens 😉
Na een kort ritje van 16 km vinden we vrij gemakkelijk een redelijk onderkomen, wel duur voor wat men biedt maar het is schoon, direct aan de vertrekpier gelegen voor morgen, en een schitterend uitzicht op wederom de rivier. Het dorp heet Houayxay, is een echt grensplaatsje en alles is er op gericht de toeristen af te zetten (wat ze aardig lukt, je hebt vaak geen keus). In Laos betaald men met “Kip” de nationale munteenheid. Kip 10.000 is € 1,00 je bent hier dus al gauw miljonair en loopt met stapels papier geld rond 😊
’s Middags kopen we boottickets voor een tweedaagse boottrip over de Mekong naar Luang Prabang. Per persoon kost dat 250.000 Kip en voor elke fiets nog eens 70.000 Kip => Kippen zat dus! Ales bij elkaar zo rond de € 64  voor een boottrip van ongeveer 325 km in twee dagen.
‘s Morgens voor vertrek haal ik wat pistoletjes (zijn in Laos prima te eten, overblijfsel uit de tijd dat Laos een Franse kolonie was) en 4 gekookte eieren! Terug bij de kamer pellen we de eieren ……… blijkt dat en ongeboren kuikens inzitten => het kan ook te gek voor een ontbijtje, de kuikens leveren we maar in 😉
Het vertrek met de boot, fietsen op dak met bagage en al, is stipt om 11:30 uur. Het is een SCHITTERENDE tocht over de Mekong die hier al heel breed is en vele stroomversnellingen kent waar de rivier zich tussen de bergen door moet wurmen. De boot is niet al te groot, plek voor +/- 60 mensen. Het wordt een heel gezellige dag met live music van enkele gasten aan boord die de drankenkrat goed weten te vinden (en legen!). rond 17:45 uur arriveren we in Pakbeng waar we van boord gaan, nog een heel gedoe met de fietsen en bagage om die tegen de steile zanderige ontschepingsplek naar boven te krijgen. Het onderkomen is ok en ’s avonds prima gegeten. Ook hier is alles er op gericht de toerist leeg te schudden, je hebt geen keuze als toerist en dat weet men. Alhoewel ….. voor een klein flesje Hong Tong Whisky vraagt men hier € 10 in Thailand betaal je € 4 voor het zelfde flesje. Als ik toch naar de wat meer local shopjes ga koop ik een grote fles Lao Whisky (best te pruimen) voor € 1,50 (Kip 15.000) dit is dan toch weer lachen.
De volgende ochtend vroeg op want de boot vertrekt om 09:00 uur, we zijn er om 08:00 uur en schepen als eerste in. Het is een grotere boot dan gister maar ok. Door als eerste in te schepen verzekeren we ons van een prima plek vooraan op het schip. Fietsen wederom op dak en de bagage in de plunjebalen, die liggen nu helemaal onderop dus dat wordt als laatste beschikken over de bagage bij ontschepen. De boottrip van vandaag is wellicht nog mooier dan die van gister met zelfs badende olifanten ’s morgens in de rivier! TOP. Rond 17:15 uur arriveren we in Luang Prabang de bootpier heeft men verplaatst, 10 km buiten de stad. Ook hier is het een heel gesjouw om de fietsen en de bagage aan de wal te krijgen. Als we uiteindelijk op de fiets stappen voor het ritje naar het hotel dat we al geboekt hadden via Booking.com begint het te regenen en onweren! Bovendien wort het donker en rijden we zonder verlichting, kortom geen prettig ritje. Gelukkig wijst de Garmin (hiermee navigeren we op reis) ons feilloos naar het onderkomen waar we rond 19:00 uur aankomen. Na een hoop gedoe omdat we niet helemaal de kamer krijgen die ik volgens mij geboekt hebt krijgen we toch een uitstekende kamer met 15% korting 😊kijk dat gaat de goede kant op in Laos! ’s Avonds nog even op zoek naar wat te eten, wat goed lukt en morgen op pad in Luang Prabang, we blijven er 3 of misschien wel 4 dagen 😊

Ps. De site is vanuit Laos niet te bereiken voor ons via internet als administrator, vandaar geen foto’s bij dit en het vorig bericht. Je houdt ze tegoed!

Sukothai en (veel) verder

Hierbij een grote update van onze belevenissen voor dat we Thailand verlaten (morgen) om de reis voort te zetten in Laos.

Van Pichit rijden we een prachtige rit over deels kleine wegen naar Pitsanulok. We overnachten er in een beetje ‘vreemd’ hotel. Het is eigenlijk een appartement met een keuken maar geen toebehoren, wie verzint dit? Bovendien zijn er tralies voor het nepbalkon geplaatst om de duiven hier weg te houden, het lijkt al aardig op de Jail. Ik bezoek er net voor sluitingstijd nog even de Tempel met de op 1 na beroemdste Boedha, hij is werkelijk mooi. ’s Avonds gezellig een hapje eten aan de rivier en de volgende dag weer door naar Sukothai waar we verblijven in een leuke bungalow en ’s avonds ons tegoed doen aan Thai Street Food (smaakt prima en kost bijna niets). Op zaterdag bezoeken we de Historical Site van Sukothai die op 12 km fietsen afstand ligt. We nemen er de tijd voor en bezoeken alleen de “Central Zone”. De rust en het goede onderhoud van de ruïnes maken dit een topic van Thailand om te bezoeken.  Op Zondag fietsen we de 88 km naar Uttaradit om vandaar per bus of trein naar Chiang Mai te reizen. In het Hobby Hotel in Uttaradit worden we direct herkend van 2 jaar geleden (doordat ik er toen veel ophef van maakte dat we de fietsen binnen willen stallen voor de nacht, en niet onbewaakt buiten). We besluiten toch maar de bus te namen want de trein vertrekt om 06:06 uur en dat is toch wel heel erg vroeg, om op tijd te zijn moeten we dan om 04:30 uur opstaan! De volgende dag zijn we om 09:00 uur bij de busterminal en kopen de tickets voor de bus rit van 260 km door wel heel erg bergachtig terrein (de reden dat we dit deel niet fietsen 😉)
Via Booking.com hebben we al en hotel gereserveerd in Chiang Mai, achteraf niet de beste keus, het is een ‘groet Bak’ met wel heel erg gebruikte kamers maarrrr wel midden in het centrum! De volgende twee dagen bezoeken we alle beroemde Wat’s van Chiang Mail zoals Wat Pham An met een schitterend met bladgoud beklede Chedi, Wat Phan Tao geheel uit Teakhout opgetrokken, Wat Luang met de replica van Phra Kaew (het origineel staat in Wat Phra Kaew en is de meest aanbeden Boedha van Thailand), ook Wat Phra Singh bezoeken we. De tweede dag haal ik eerst op de fiets de bus tickets voor ons busreis naar Chiang Rai op 230 km ver weg gelegen (ook deze busrit gaat het berg op en af). s ’Middags bezoeken we Talat Warotot, de grootste markt in Chinatown van Chiang Mai. Al met al heel leuk weer in Chiang Mai te zijn al vinden we het nu wel heel erg toeristisch geworden, alles is er op gericht het de toerist naar de zin te maken waardoor het authentieke verloren gaat ☹ We vinden het dan ook eigenlijk wel prima weer verder te reizen naar Chiang Rai. Onze bus vertrekt om 09:15 uur en we zijn er dus een uurtje eerder om de fietsen reisklaar te maken en de tassen in de plunjebalen te stoppen. we zijn klaar om 08: 30 uur en dan maar wachten …… de bus is vertraagd ….. eerst 45 minuten toen 90 minuten ☹ uiteindelijk vertrekken we om 11:00 uur (hoezo is de NS niet punctueel, met vertragingen van 6 minuten die dan in de krant staan!). We overnachten in Chiang Rai in een klein onderkomen waar bijna uitsluitend Thai overnachten, het is iets buiten het centrum gelegen maar verder prima. Chiang rai is een echte ‘Lay Back Town’ en doet heel relaxed aan met allen wat toeristen in het centrum. Vanuit Chiang Rai fietsen we op vrijdag naar Wat Rung Ton, de zogenaamde White Tempel. Deze is verbluffend mooi om te zien, tegen het kitscherige af is het tempel gebouw helemaal wit en zij alle contour lijnen met spiegeltjes ingelegd super mooi om te zien. Het complex is nog in ontwikkeling, men verwacht rond het jaar 2070 het geheel te kunnen afronden. We zijn niet de enige die van het bestaan weten het is er dan ook stervens druk!  Vandaar rijden we naar de Blue Tempel, wat een tegenstelling, hier is het een echt “Aziatisch Zooitje” van lelijkheid is het toch weer op zijn manier mooi. Op Zaterdag fietsen we vanuit het hotel via een Boeddha Cave door de rijstvelden naar The Black House ook wel bekend als het Baandam Museum. Het is nog een pittig ritje door bergachtig gebied maar het museum is de moeite waard met zo’n 40 gebouwen iets hebben met kunst. Dierenhuiden (krokodillen, beren, wolven, schapen, slangen etc.) en Thaise gebruiksvoorwerpen op een heel mooie manier tentoongesteld. Super leuk. s’ Avonds naar de ‘Saturday Nightmarket’ een gigantisch grote markt voor de locals, heel leuk. Op zondag nog een aantal Wa’s bezocht in de stad en op maandag verder gefietst. Het ritje op maandag was gepland voor 56 km maar het werden er 97 km om te eindigen in een van de meest miserabele onderkomens waar we ooit hebben gezeten. De rit zelf is prachtig, door de bergen met af en toe wat pittige klimmetjes maar te doen. Het eerste onderkomen misten we omdat we de route verlegd hebben, het tweede onderkomen en ook het derde is een homestay, nou je moet echt hopeloos zijn om daar in te trekken. Dan maar 10 km verderop, daar schijnt een motel te zijn, het is inmiddels al 17:15 uur (om 18:15 uur wordt het donker, en dat is hier ECHT donker!). Als we bij het vermeende motel aankomen is het niet te vinden ☹ Vragen aan ‘dorpers’ geeft aan dat het niet meer bestaat, weggespoeld met een overstroming x-jaren geleden. Met hulp van iemand uit het dorp komen we uiteindelijk terecht is een smerig onderkomen, we hebben geen keus. Na een hapje eten in het dorp gaan we terug en na mandiën (de douche doet het niet) gaan we maar vroeg te kooi (rond 22:30 uur). S. Nachts rond  01:45 uur worden we gewekt door een grote SUV waarvan de passagiers in ons kot willen overnachten, mag ik dus ook nog van gedachten doen veranderen. Op dinsdag rijden we vroeg weg en arriveren we rond 12:30 uur in Chiang Khong in een goed hotel. Morgen, woensdag, vertrekken we om de grens over te gaan naar Laos en een visum aan de grens te kopen. Op naar ons Laos avontuur.

Foto’s volgen zo snel mogelijk. Vergeet niet te kijken want ze zijn de moeite waard 😉

De Rode Lantaarn 01

Hier het eerste bericht van de Rode Lantaarn
Zoals jullie al gelezen hebben zijn we weer lekker door Bangkok gelopen. Daarna op de fiets voor 86 kilometer naar het mooie park in Ayutthaya. Van het park hebben we weer genoten. Lekker rondgefietst en de olifantjes, nou ja ..jes, bekeken. Daarna weer op weg naar het noorden. Mooie route met lekker platte wegen, 😀😀, en mooie omgeving. In de ochtend is de temperatuur zeer aangenaam en in de middag wordt het warmer. Door kleine dorpjes met bewoners die toch wel vreemd opkijken als we langs hobbelen. En dat doen we af en toe. Soms zo’n slecht wegdek niet normaal. Deze tocht is een feest van herkenning hier zijn twee jaar geleden ook geweest alleen nu op de Garmin rijden we toch kleinere routes. Maar in de dorpen of stadjes zijn we wel geweest. Een keer kwamen in een hotel vlak voor dat we de bus namen naar het hoge noorden, brrrrrr, vreselijke hoge bergen, herkenden ze Bart direct. Ja die man van die fietsen die ze perse binnen wilden hebben staan. We zijn ook weer bij mensen geweest waar we ook al eerder geslapen hebben, wel tegen betaling hoor🤪🤪, die ons ook direct herkende. We lijken wel Aziaten☺️☺️. Ook daar weer een mooi park bezocht het blijft allemaal geweldig mooi. En omdat het niet zo bloedheet is ook aangenaam. Nu begint de temperatuur in de middag weer op te lopen en dat merk je wel.
Op het moment zitten we Chiang Mai bij uitstek een toeristencentrum, heel veel buitenlanders die zich hier kunnen vermaken met het bekijken van Watt’s en de bergen in kunnen. Wel met de bus en naar een olifantenopvangplek. We hebben de Watt’s bekeken en de volgende dag naar de markt geweest. Toch wel weer leuk want het is een hele drukke chineze markt. Druk waar je veel “rare etensmiddelen” kunt kopen. Ze eten hier werkelijk van alles. Brrrr, ik moet er niet aan denken. Op de markt kruipt bij wijze van spreken van alles en dat stop je in je mond. Ik voel het in mijn maag al kriebelen. Morgen gaan we door naar (7e) Chiang Rai. Wel met de bus want de rit er naar toe gaan echt over hele hoge bergen. Niet te fietsen. We kwamen twee Nederlanders tegen die fietsen van Chiang Mai richting Bangkok en die hebben “heel veel gelopen” en die gingen nog naar beneden, kun je je voorstellen als je naar boven gaat😂😂.
Jullie lezen het, we vermaken ons uitstekend en na Chiang Rai weer lekker fietsen op weg naar Laos. Ik ben nieuwsgierig of het al wat beter in Laos is geworden. Ik bedoel de wegen🤣🤣.
De lieve groetjes van de rode lantaarn.

Coming in the Asian Mood

Heel langzaam komen we weer in het heerlijk relaxte Azië ritme van fietsen en ongemerkt genieten van de diverse tempels die we steeds meer als gewoon gaan ervaren. Steeds weer een mogelijkheid om een gekoelde koffie(blikje) te drinken dat we vlak daarvoor hebben gekocht bij een klein’ local shopje’. Het kost bijna niets( Thb 15 is ongeveer 40 Eurocent) maar smaakt op zo’n moment prima.
In Chainat vinden we een heel leuk onderkomen in een mooi Thai-style bungalowtje met bij aankomst een heerlijk gekoeld Chang biertje. Chainat gaan we niet in, het is te ver van de plek waar we verblijven. ’s Avonds heel gezellig eten aan de rivier, wel achter glas vanwege de muggen die hier in het binnenland wel heel erg aanwezig zijn. De volgende dag, vrijdag, naar Uthai Thani waar we via de boekingssite van Agoda een bungalowtje hebben gehuurd. In het weekend gaan alle Thai op stap en het is dan erg moeilijk om aan accommodatie te komen. de afstand Chainat => Uthai Thani is niet groot en we verwachten rond half twee achter een biertje in de bungalow te zitten ……..  niets is minder waar ☹ In Zuidoost Azie is men niet altijd nauwkeurig met het aangeven van de plaats waar een onderkomen is gevestigd op Googlemaps, men zet maar een stip in de ‘buurt’ van waar het onderkomen zou kunnen zijn ☹ ook nu weer is dit het geval. Aangekomen op de op Googlemaps aangegeven locatie is er van een onderkomen niets te bekennen => balen, zoeken, vragen, bellen, fietsen. Uiteindelijk, zo een 6 km verder komen we aan bij de gereserveerde bungalow in een 6 x nix wijk. Het onderkomen ziet er net uit als de oudere dame die ons ontvangt ………. Met geen tang aan te pakken (zij past zich aan, aan het onerkomen). De dame spreekt geen woord Engels maar na veel doorvragen belt zij de eigenaresse die mij in het Engels te woord staat. Ik leg haar onze teleurstelling uit en geef aan de reservering te willen cancellen. Zij geeft daar na wat wikken en wegen aan toe. Ik geef wel aan dat dit wel zonder kosten voor ons moet gaan. Zij gaat akkoord. Nu op pad om in het weekend toch nog een onderkomen te vinden. We besluiten naar het onderkomen te gaan waar we al eens zijn geweest maar aangaf volgeboekt te zijn. Het is een heel leuk onderkomen aan de rivier op loopafstand van het centrum. Daar aangekomen blijkt alles vol ☹ na veel doorvragen en memoreren aan de vorige keer kunnen we voor 1 nacht verblijven in een ‘mini bungalow’ en daarna verhuizen naar een gewone bungalow 😊 prima deal, het is ondertussen wel 17:00 uur => weg rustige middag.
Op zaterdag gaan we via een leuke route naar de z.g. Glasstempel, het is een heel complex van bijzondere tempels waarvan er twee van binnen en buiten helemaal voorzien zijn van ontelbaar kleine spiegeltjes superleuk en mooi om te zien. Ook zijn de Boeddha beelden helemaal ingelegd met ontelbare ‘HEMA-Diamantjes’ kitsch in optima forma maar daardoor heel indrukwekkend. We nemen er heerlijk te tijd voor om alles te bezoeken,
Van de zondag maken we een echte rustdag, we besluiten nog een nachtje te blijven en maken op zondag alleen een fietstochtje van 23 km in de omgeving. Op maandag weer op pad, heerlijk weer op de fiets toeren, we rijden prachtige route langs de rivier en door de rijstvelden die u op hun mooist zijn (groen en nog niet geoogst). Aangekomen in Nakon Sawan nemen we onze intrek in een prima hotel met een kamer op de 7de verdieping, mooi uitzicht over de stad. Het hotel is mooi centraal gelegen en als we naar de ‘nightmarket’ gaan om wat te eten en we door Chinatown moeten blijkt dat de voorbereidingen voor het Chinees nieuwjaar in volle gang zijn, compleet met kilometers lange rijen van kraampjes waar van alles verkocht wordt en waar tussen de Wats door ook nog een kermis is. In de rivier (de Nang) liggen heel grote pontons waarop uitvoeringen gegeven  worden. Bij een van de uitvoeringen blijven we wat langer kijken omdat daar een opvoering gegeven wordt van een traditioneel Chinees Drakengevecht …. Top.
De volgende ochtend bijtijds weg , als we net de stad uit zijn leidt de route ons over een onverharde weg die steeds slechter wordt ☹ er is geen ontkomen aan, teruggaan is geen optie en uitwijken naar een verharde weg zit er voorlopig niet in. Als klap op de vuurpijl is het er ook nog vergeven van de honden van aanwonenden die ons opwachten en elkaar van verre al waarschuwen dat wij eraan komen. Het is echt 18 km voortploeteren waarbij ik moet denken aan het liedje van Drs. P over de rit in de arrenslee die achtervolgt wordt door wolven 😉 Uiteindelijk weten we weer een weg te vinden die verhard is en in het eerst volgende dorp stoppen we voor een kop ‘Miesoup’, niet het beste tentje gekozen, de bouillon is volgens ons eerst gebruikt voor behanglijm of zo, het vult wel. We overnachten in een bungalow direct in/aan de rijstvelden, geweldig mooi. De volgende dag (woensdag) hebben we een heerlijk ritje naar Pichit waar ’s Avonds een groot feest is bij een boeddhistisch Wat, heel gezellig.
Nog twee ritten voor de boeg voor we in Sukothai zijn, een plek met een schitterende ‘Historical Sit’e. We kijken erg uit naar het bezoeken ervan.

D

Eindelijk weer ZON op ons bast

Tiktiktik klinkt het op het raam, het is 06:15 uur en Marius staat voor de deur om ons weg te brengen naar Schiphol. We laden de fietsen in de aanhanger van Marius en om 06:30 uur rijden we Middelzand uit op weg voor onze volgende grote reis van bijna 5 maanden 😊Het is een vlot ritje en zonder oponthoud arriveren dan ook om 07:30 uur op Schiphol. Het naar binnen brengen van de fietsdozen is nog wel een klusje maar lukt uiteindelijk weer goed. We mogen inchecken bij Priority Check In vanwege de fietsdozen, gaat lekker vlot ……… totdat de stewardess bij het inchecken merkt dat de uitreisdatum voor Thailand (onze terugreis) bijna 5 maanden later ligt. Het is niet duidelijk of we dan mogen inreizen in Thailand omdat een visum on arrival 30 dagen geldig is. Men weigert ons dan ook mee te nemen want als we Thailand niet in mogen reizen dan moet Garuda Indonesia ons weer mee terug nemen. Ik geef aan dat wij zulke reizen al vaker hebben gemaakt en nooit problemen hiermee hebben gehad. Er wordt een deskundige bijgehaald ………….. na veel zoekwerk in de kleine lettertjes van toegangsvereisten tot Thailand leest men gelukkig dat Nederlands ingezetenen recht hebben op een verlenging van hun visum pfffff dit biedt uitkomst om ons toch mee te nemen => de eerste hindernis van deze reis is genomen 😉
De vlucht Amsterdam naar Jakarta is onderbezet zodat we ieder de beschikking hebben over 3 stoelen, heel luxe! Stipt op tijd landen we op Jakarta om na een overstaptijd van 3 uur het laatje stuk naar Bangkok te vliegen. We arriveren daar om 13:10 uur na een reis van 15.312 km en 21 uur reistijd. Na een vlotte incheck en 30 dagen visum voor Thailand verlening is het nog de kunst de bagage te verzamelen en de chauffeur te vinden dien ons naar het hotel brengt. Ook dat lukt uiteindelijk. De SUV waarmee hij ons ophaalt is echter net toereikend om de fietsdozen met wat persen mee te nemen …… nu wij nog. Ange kan voorin en ik ………… achterin?  De chauffeur wil een andere taxi bellen maar ik geef aan dat ik mij er wel in pers, nou vraag niet hoe, ik ben niet erg breed maar hier pas ik zelfs alleen maar in als de deur met enig geweld wordt dicht gedrukt, gelukkig is de rit : slechte” 40 minuten en kom ik er uit als een gekreukelde krant, we zijn er! Na het inchecken en lekker douchen eerst een biertje, een Texelse Skuumkoppe uit Nederland (meegenomen 😊)
’s avonds de eerste ‘Friet Rice met Shrimp’ er zullen er nog vele volgen!

De volgende ochtend, vrijdag, eerst de fietsen uitgepakt en om 12:30 uur Bangkok in. Met de watertaxi naar Chinatown en De Golden Boeddha, een feest van herkenning in een heerlijk temperatuurtje. Na informatie bij de receptie van het hotel blijkt dat het in bewaring geven van de fietsdozen (voor het vervoer per vliegtuig) met 50% korting neerkomt op Thb 5000 dat is ongeveer
€ 150 dit is belachelijk veel. Na wat Googelen blijkt er op 2 km afstand van het hotel een fietsenwinkel te zijn, wij er de volgende dag heen, ergens midden in de kampong in Bangkok (en die kampongs zijn er echt) uiteindelijk de “fietsenwinkel” gevonden, zij hebben fietsdozen en houden er een paar voor ons achter in mei ……………. Wie gelooft dit ……….. wij wel en hopen er het beste van.
op zondag op weg naar Ayuthaya (88 km) al na 3 km het eerste oponthoud, de brug, opgenomen in de route is verboden voor fietsen, terug en een ander brug gezocht waar wij wel over mogen. Na 14 km sla ik links af en ……………. Ange gaat recht door zonder dat wij het van elkaar weten, na een kwartiertje zoeken vinden we elkaar weer, dit hoort er ook bij maar is niet leuk. Rond 16:30 uur komen we aan bij het onderkomen in Ayuthaya, helemaal prima een bungalow aan een vijver => dus veel muggen (maar daar weet DEET wel raad mee). Maandag een super fijne dag in Ayuthaya waar we op de fiets alle highlights bezoeken in ons eigen tempo bij een heerlijke temperatuur, het vakantiegevoel voor deze reis begint op gang te komen 😊Op dinsdag vroeg op voor een ritje van 78 km naar Lopburi, veel tegenwind op een grotendeels open dijk waarop de weg is aangelegd, zo komen we er wel weer in! In Lopburi aangekomen blijkt het onderkomen waar we wilden overnachten volgeboekt (gister op hun site nog 5 bungalows vrij!) het is al 17:30 uur en met bemiddeling van de receptionist vinden we een ander onderkomen een “Cheapy” nou het houdt dan ook niet over. Oorspronkelijk wilden wij 1 dag in Lopburi blijven en dan in 1 keer naar Chanai op ruim 89 km, Ange vindt een overnachtingsmogelijkheden ergens half weg en we besluiten dan ook op woensdag door te gaan naar Singburi. We maken er een super leuke tocht van door de weggetjes parallel aan de grote weg. Leuk rijden door de kampongs met veel schaduw. Ange heeft het alleen iet zo erg op de vele honden die niet altijd te vertrouwen zijn. Singburi is een leuke plaats waar NIETS te beleven valt, morgen door naar Chanai waar ook niets ………..

 

Storing

Beste vrienden en familie,

Door een technische storing kan ik buiten Bangkok, in Thailand, niet als administrator in WordPress komen en dus geen berichten plaatsen ☹op dit moment zijn we (Jack Tempel, Rick Buddingh en ondergetekende) aan het zoeken wat de oorzaak van dit probleem is.
Tot we het probleem hebben opgelost stuur ik de berichten naar Rick die deze dan voor ons op het weblog plaatst. Het is dan wel zonder foto’s en ik kan de site verder niet updaten door bijvoorbeeld de aftelklok in te stellen. Wij hopen dat het probleem snel is opgelost.

Met vriendelijke reisgroetjes,

Ange en Bart

Welcome back to Cycling Asia, edition 2019

Fietsen in Azië, het is en blijft een virus dat wij al 22 jaren onder de leden hebben. Bij terugkomst van onze reis in het voorjaar van 2018 van Bangkok naar Johor Bahru (Zuid Maleisië) , vervolgens een “Indonesian Cruise” en een fiets/trein trip over Java en Bali, was de gedachte ………. we gaan in 2019 eens wat anders doen. Vele mogelijkheden zijn langsgekomen om de winter in Nederland op een aangename wijze te ontgaan zoals backpakken over de Filipijnen, fietsen, of met een auto door Australië, of Nieuw Zeeland, toch maar eens naar Costa Rica en Panama etc. Uiteindelijke vonden we hierbij geen aantrekkelijker idee dan ……………. heeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk ……………… fietsen in …………Zuidoost Azië. Dat gaat het dan ook worden in 2019.
De volgende uitdaging is dan een reis te componeren waarin we wederom ook nieuwe gebieden gaan bezoeken en een goede mix vinden tussen verschillende vormen van vervoer en bezienswaardigheden. We zijn uiteindelijk uitgekomen op een prachtige rondrit met begin en einde in Bangkok, (mede vanuit praktische overwegingen) die ons leidt naar het Noorden van Thailand, Laos, midden Vietnam en de Mekong Delta, dwars door Cambodja om tenslotte te eindigen in Bangkok.

We vertrekken op 16 januari 2019 en zijn weer thuis op 6 mei 2019 om na de reis van de Nederlandse zomer te genieten. De countdown teller op de site geeft aan hoe lang we nog tot het vertrek moeten wachten.

Ook tijdens deze reis houden we het weblog bij om je deelgenoot te maken van onze belevingen. De route is al uitgezet en kun je op de site vinden onder het kopje “Routes en Planning” of door met je muis te klikken op deze Hyperlink.
De belevenissen van voorgaande jaren vindt je terug op de site onder het kopje “Reisverslagen Cycling Asia” of door met je muis op deze Hyperlink te klikken.
Wil je nog wat foto’s terug zien van reizen uit voorgaande jaren? Kijk dan op de site onder het kopje “Foto Galerij” of klik op deze hyperlink.

Wij kijken reikhalzend uit naar de reis die we gaan ondernemen.

Met een vriendelijke reisgroet,

Ange en Bart

                                                                 Wachten duurt lang