Jakarta en verder

Ange heeft in haar bericht al aangegeven hoe wij Jakarta beleefd hebben, neemt niet weg dat het bezoek zeker de moeite waard is geweest. De musea zijn er echt goed en geven een goed beeld van het verleden en de opbouw van de Staat Indonesië (alhoewel die opbouw nog wel even door mag gaan 😉). Ook wordt het Nederlands verleden er goed weer gegeven in Kota Batavia en op Sunda Kelapa met nog een heuse Nederlandse ‘Klapbrug’, de z.g. Kippenbrug. Dat er nog honger geleden wordt is niet verwonderlijk, de ratten weten echter door te dringen tot in de beste plekjes …….. ze lopen gewoon hun kostje bij elkaar te scharrelen in Mac Donald zonder dat het iemand stoort! Het bezoeken van een museum blijft een Indonesische aangelegenheid die niet altijd spoort met onze westerse gewoonten. Ter illustratie een voorval dat ons overkwam bij een bezoek aan het “Governors Kantor” op Kota Batavia het is een prachtig statig gebouw van de VOC:
De bezoekerstijden zijn tot 17:00 uur en wij komen binnen om 16:10 uur en lopen op ons gemak door de zalen Ange in een ander tempo dan ik dus we zijn niet in dezelfde zaal als er om 16:27 uur wordt omgeroepen dat iedereen het museum moet verlaten omdat het gaat sluiten. Ieder snelt naar buiten en ik blijf achter met nog een enkele bezoeker. Om 16:35 uur ben ik nog alleen in het museum en de bewakers doen de lichten uit en sommeren mij naar buiten te gaan. Ik in mijn beste Indonesisch: Tutup jam lima, tidak jam lima, saya tidak masuk. Spreekt u Indonesisch? Ik knik ja. Of ik mee wil lopen naar de chef. Het gehele personeel staat opgesteld voor een groepsfoto en luistert mee. Ik herhaal mijn boodschap ……….. het wordt stil ………. de chef vraagt in zijn beste Engels of ik even kan wachten tot de groepsfoto gemaakt is, ik zeg ok. Als de foto gemaakt is krijg ik twee bewakers mee en iemand die vloeiend Engels spreekt. Er wordt gevraagd in welke zaal ik was gebleven met mijn bezoek, de lichten worden weer aangedaan in de zalen die ik nog niet bezocht heb en ik maak mijn tour af. Ik sta om 17:12 uur weer buiten om Ange op te zoeken die er wel uitgebonjourd is. Dit is Indonesië op z’n best 😊

We zijn van plan om van Jakarta naar Yogyakarta te reizen met de trein we gaan dan ook op vrijdag naar het grote station Gambir om te kijken wat de mogelijkheden zijn. Een treinticket kopen voor ons is niet moeilijk maar voorde fietsen is geen plek! Ik geef echter aan dat het volgens mij wel mogelijk moet zijn door de fietsen als Cargo in een apart treinstel te laten reizen. Na veel vijven en zessen wordt aangegeven dat we dan op een ander station moeten zijn, wij daar naar toe met de Tuk-Tuk en na wat gezoek komen we bij de expeditiedienst terecht. Onze fietsen kunnen wel mee maar met de nachttrein en wij willen graag met de dag trein reizen vanwege de mooie rit. Uiteindelijke blijkt dat geen probleem te zijn. Wij kunnen de fietsen 1 dag eerder brengen en dan dat wij gaan en bij aankomst in Yoya 1 dag later ophalen, Top! Ook weer geregeld. De kosten zijn 400.000 Roepia => € 24 en dat voor ruim 500 km vervoer!
Wij brengen de fietsen en 1 plunjebaal met bagage op zondag, zij pakken ze helemaal in en wij gaan op maandagochtend met de rest van de bagage naar het station Gambir waar de trein stipt om 08:30 uur vertrekt. We reizen in de ‘Eksekjutive klas’ dit is de duurste klasse en heel comfortabel. De rit is schitterend, eerst door de stad uit (Jakarta is echt groot) en daarna door de rijstveldenrichting Cirebon. Vandaar gaat het zuidwaarts dwars door de bergen waar we rivieren oversteken en over hoge bruggen over valleien met heel veel dessa’s. Als we aan de zuidkant van Midden Java zijn gaat het weer langs dorpjes en rijstvelden totdat we om 16:10 uur in Yogya arriveren, een magnifieke rit. Al we het station uitlopen en op zoek zijn naar vervoer om ons naar een hotel te brengen dan willen de taxichauffeurs dit wel doen maar voor 80.000 Roepia! En dat voor 2,5 km! Ik geef aan dat, dat sterk overpriced is, 30.000 komt eerst in beeld. Als ik naar een ‘officieel’ taxibureau op het station ga dan geeft de medewerker aan dat de Teksi geen meter heeft en dat het 80.000 Roepia kost, nadat een van de taxichauffeurs die mee is gelopen dat in het Indonesich heeft door gesmoesd ☹ Ik loop naar buiten en met mijn (zware ruzak op) pak ik onze plunjebaal (die weegt zeker 30 kg) en Ange haar tas en we lopen weg (de taxichauffeurs kunnen een smile niet onderdrukken) als we nog geen 10 stappen hebben gezet komt er een Betcak rijder naar ons toe, na even onderhandelen brengt hij ons naar het hotel voor 30.000 Roepia. Het is wel even krap zitten in de Betcak maar we laten ons geen oor aannaaien!
Yogya is een fijne stad om te zijn en rustig vergeleken met Jakarta, ook minder vuil, of wennen we er aan? Ratten zijn er schter niet minder. Op dinsdag halen we de fietsen op bij het station en verhuizen we naar een ander hotel waar we een uitstekende kamer kunnen huren tegen een mooie prijs (na afdingen) met een  balkon, uitzicht op de stad en bergen en een zwembad. Dit is een goede uitvalsbasis om Yogya te leren kennen wat we de komende dagen dan ook doen. We bezoeken ondermeer het Kraton (Paleis van de Sultan), het Water Castle (een lust-/kuuroord van de Sultan) het fort Vredenburg, de zilvermarkt (Kota Gede) en het gezellige Maliobolo Street. Een hele dag trekken we uit voor een bezoek aan het Prambanan Tempel complex. Het ligt op 23 km buiten de stad en we geen er met onze eigen fietsen naar toe, een prachtig ritje. Het Prambanan Tempel complex is magnifiek en er is veel verbeterd sinds wij hier 22 jaar geleden waren. De tempels waren toen wel gerestaureerd maar de omgeving was een kale zandvlakte, nu is er een mooi park van gemaakt met veel faciliteiten. Het is wel relatief duur geworden, we betalen 337.500 Roepia per persoon (ongeveer € 20 ) voor de entree, locals betalen 40.000 Roepia. De Prambanan is een Hindu tempelcomplex dat ongeveer 50 jaar na de Borobudur is gebouwd. De hoofdtempels zijn gewijd aan Shiva, Visnhu, Bramha. Rondom deze tempels staan nog 5 grote tempels en 244 kleinere stoepa’s. Er is ook een Noordelijke groep waar we met een treintje naar toe kunnen. Dit is kleiner maar zeker niet minder mooi en teruglopend naar de uitgang ligt er nog een klein complex. Al met al een topdag.
Op zaterdag checken we uit en fietsen we naar een hotel vlakbij de Borobudur. Het is een schitterende tocht over heel smalle weggetjes, langs en over rivieren en door de rijstvelden. Alleen de laatste 8 km is het echt werken omdat het we nu wel een aantal behoorlijk steile hellingen voor onze kiezen krijgen. Het hotel waar we verblijven bestaat uit 5 bungalows, gelegen in het oerwoud aan de rivier en heeft een eigen zwembad. Dit lijkt wel een fatamorgana 😊 we genieten meteen van de heerlijke omgeving en de top service verlening.
de volgende dag, zondag, gaan we op een fiets van het hotel naar de Borobudur (2,5 km verderop). Als we de Borobudur oplopen begint het te regenen en het blijft buiig de rest van de dag. Echt jammer vinden we het niet want een bezoek aan de Borobudur in de brandende zon is ook niet alles. Het is erg druk maar ook dat hindert ons niet, het is de eerste topic die we bezoeken waar zoveel mensen zijn. Terug in de bungalow bevalt deze ons zo goed dat we besluiten er nog een dagje aan vast te plakken. De extra dag in de omgeving van de Borobudur doen we ’s morgens rustig aan en ’s middags gaan we o de fiets 2 mooie tempeltjes bezoeken en een boeddhistisch klooster => verrassend mooi.

Morgen via Yogya op naar Surabaya, was niet de planning maar lijkt ons heel leuk om te doen.

  

Een gedachte over “Jakarta en verder

  1. Hoi,hoi,

    Ik heb smakelijk gelachen. Je zal het niet voor elkaar krijgen! Fantastisch een bezoek in je eentje aan het museum Dat maak je nooit meer mee! En Ange maar wachten.
    Prambanan vond ik ook mooi, eigenlijk mooier dan de Borobudur. Ik verheug me nu al weer op de verdere verhalen. Heel veel plezier op Surabaya.
    Liefs,

    Aty

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *