Cruisen op z’n Indonesisch

Zondagochtend, vroeg op om op tijd klaar te staan voor het transport van ons en de fietsen naar de haven voor het inschepen. Het vertrek van de boot is om 11:00 uur echter 2 uur van te voren dienen we ons te melden voor de intake. Als we bij de vertrek pier komen schrikken we een beetje van de rotzooi en het onbeholpen gedoe waarmee hier alles aan elkaar hangt. Als ik ons aanmeld voor vertrek zijn wij allang bekend, door de taalbarrière lijkt het erop dat we bij de verkeerde pier staan, de juiste is 22 km verderop! Ik zoek telefonisch contact met de manager van het hotel die voor ons de tickets heeft verzorgd. Na veel heen en weer gepraat met de dienstdoende officier blijkt dat we uiteindelijk toch op de juiste pier zijn beland. Het druppelt langzaam aan vol met mensen die ook met de boot meegaan en staan we eerst bijna alleen, om 09:30 uur kunnen we geen vin meer verroeren van de medepassagiers. Als de intake voor vertrek begint is het een ware run van de kruiers die ongelooflijk veel bagage op hun nek kunnen nemen en deze, tegen betaling op de boot brengen. Wij hebben de bagage aan de fiets laten hangen en lopen/fietsen door het hele gebeuren heen. Als we de pier op fietsen naar de boot worden we blij verrast door de omvang en de verzorgdheid van het schip waarmee wij varen, Het is de KM Kelud van de staatsrederij Pelni. Om aan boord te komen moet een hindernis van een trap van 12 treden genomen worden, we willen al de fietsen afladen en alles per stuk aan boord brengen als er een kruier komt die in 1 keer de fiets van Ange op zijn nek neemt (letterlijk) en hem aan boord brengt, even later herhaalt hij het trucje met mijn fiets, ongelooflijk, mij fiets met bagage weegt al gauw 45 kg maar om die op je nek te nemen met de scherpe punten van de trapper en het stuur in je nek is uniek. Het kost ons wel IRP 50.000 = € 3,- maar dat is het ons wel waard 😊
Aan boord krijgen we een 1ste klas hut toegewezen met een raam en uitzicht op zee. Voor het laatste moest ik nog wel wat doen om het voor elkaar te krijgen, maar uiteindelijk mogen we zelf uitkiezen welke 1ste klas hut we nemen. Het schip en de hut zien er voor Indonesische begrippen best goed uit, zo ook met de hygiëne 😉. We beschikken over een eigen douche/toilet en zelfs een TV. Wifi is echter niet echt beschikbaar => geeft ook weer wat rust!
Als we de spullen in de hut hebben gezet worden we gehaald door de Purser voor de lunch in het 1ste klas restaurant, het is eten wat de pot schaft en de komende 5 dagen komen we er achter dat de kok niet heel veel fantasie heeft bij het bereiden van de maaltijden ……….. rijst, rijst , rijst, met vis, vis, vis en kip, kip ,kip gelardeerd met prima sambal (om de smaak te verbergen). Bij elke maaltijd is er ook Live music waar we met nog, pak weg 12 andere passagier van kunnen genieten. Alleen de passagiers van de 1ste en 2de klas mogen hier eten. Aan boord is het best druk, er kunnen max. 2600 passagiers mee en 23 vrachtcontainers en ik denk dat op dit deel van de trip het schip voor 75% bezet is, met name klasse 3 passagiers en de rest (12 passagiers) klasse 1 en 2. Wij maken de z.g. Big Journey (die niet iedereen aan boord helemaal begrijpt) waarbij  wij de route volgen van: Batam => Tanjung Balai => Medan => Tanjung Balai => Batam => Jakarta. Je begrijpt nu wel waarom de gemiddelde reiziger en bemanningslid aan boord dit een merkwaardige route vinden 😊Voor ons is het echter een rustpunt in de reis en een gemakkelijke manier om van Maleisië naar Java te komen.
Een maal in de hut moeten we nog wel eerst handdoeken en bovenlakens organiseren dat vanwege de taal problemen niet vlot verloopt. Met name de lakens geven een probleem omdat men niet begrijpt wat ik bedoel met ‘Alas Tilam” dat volgens het woorden boek beddenlaken betekent. Ik krijg alles voorgeschoteld van WC papier tot tandenborstels en tissues. Uiteindelijk blijkt het juiste woord ‘Sprey” te zijn 😊Ook Wc papier en zeep/shampoo etc ontbreken, maar ja het de Indonesische variant van 1ste klas reizen.
Het varen is ontzettend leuk tussen de eilanden door naar Tanjung Balai. Deze haven van het eiland heeft geen haven waar het schip kan afmeren zodat we gaan ‘dobberen’ voor de kust en er een klein bootje langszij komt met passagiers die willen opstappen en bij ons passagiers die van boord willen gaan. De valreep laat met zakken tot op het dek van het kleine scheepje en de passagiers wisselen zo van schip op zee! Heel spannend om naar te kijken. Tijdens het vervolg van de cruise naar Medan zien we heel vaak land en eilanden en de volgende ochtend om 10:00 uur meren we af in Tanjung Belawan, de havenstad van Medan. Ik moet mij melden op de pier voor het vervolg van onze bootreis wat na veel vijven en zessen lukt. Medan ligt 20 km landinwaarts en we is weinig te zien en doen daarom besluiten we er niet naar toe te gaan. We verkennen ‘s middags Tanjung Belawan waar we een hapje eten en wat inkopen doen en verder wat rondopen. Het is er uiterst primitief met veel moskeeën en een aantal kerken. Het is maandag (in Nederland ‘wasdag’) hier lijkt het de dag van de begrafenissen, we zien er in 2 uur tijd ook 3! De volgende dag vertrekken we om 10:00 uur in de ochtend. We arriveren om 06:00 uur de volgende dag in Tanjung Balai, maar dat maken wij niet mee want het bed voelt te goed aan. Rond 10:30 uur zijn we weer in Batam vanwaar we om 13:00 uur vertrekken voor het laatste deel van de cruise naar Jakarta. Aan boord viert een Amerikaanse passagier zijn verjaardag waar ook wij voor worden uitgenodigd, het is een cakeparty met ranja en een rietje maar wel heel gezellig en de huisband van de boot zorgt voor de muziek. De volgende dag na de lunch raken we in gesprek met de Amerikaan die freelance programma’s verzorgt voor de omroep in Pataya (Thailand). Hij vraagt ons ook te mogen interviewen om een mediaboodschap te maken om de bekendheid van Pelni-Lines groter te maken. het interview zal over ongeveer 2 weken op zijn YouTube kanaal gepubliceerd worden, worden wij nu toch beroemd?
Aangekomen in Jakarta is het een hele toer om de beladen fietsen van boord te krijgen, en na de security check (alles moet weer van de fiets door het röntgenapparaat, gaan we op weg naar het hotel dat we voor vertrek gereserveerd hebben. Het is spitsuur (18:00 uur) en een volkomen chaotisch verkeer met heel slecht wegdek en het is inmiddels donker. Je begrijpt het is me het tochtje wel 😊 onderweg schampt een busje met zijn zijspiegel tegen mijn schouder waardoor de spiegel inklapt en ik een fikse rem met mijn vuisten tegen de bus aangeef ……………….. geen reactie van de bestuurder, dit is Jakarta 😊 we vinden het hotel na 12 km fietsen, een prima kamer met mooi uitzicht over Jakarta na wat babbelen bij de receptie.

Morgen op pad in de heksenketel van Jakarta na 5 relaxte dagen.

 

4 gedachten over “Cruisen op z’n Indonesisch

  1. Hoi,

    Wat een belevenis zo’n andere cruise! Volgens mij kun je inmiddels wel een boek schrijven over je belevenissen. Kun je et interview nog ergens terugvinden?
    Veel plezier in Jakarta.

    Groetjes,

    Aty

  2. Wat een ingewikkeld reisgedoe! Gelukkig is alles goed verlopen! Hopelijk hebben jullie ook nog genoten van de vaartocht richting djakarta!
    Hier weer een weekend winters weer!
    Dan is het bij jullie wel even beter!
    Nog heel veel fietsplezier samen in Indonesië en een goede reisvoortzetting!

    H.gr.
    Joop en Bregje

  3. Jullie doen telkens, op een sappige wijze, een boekje open over jullie reis. Inmiddels wordt het een groot smulboek. Wat een belevenissen. Fijn om dit op deze wijze te kunnen volgen. Nog veel plezier in de gordel van smaragd.

    Gr. Kees

  4. Yes op dit verhaal heb ik zitten wachten. Ik was zo benieuwd of jullie wel een bootticket konden krijgen of dat het vliegen zou worden. In jullie eerdere verslag las ik al dat de ticket voor het schip gelukt was, maar wauw wat een groot schip, ik dacht een kleine coaster. Super, super en dan zitten wij met een koude record. Zolang de temperaturen gemeten worden is het op 17 maart nog nooit zo koud geweest 🙁 min 5 en dan een oosten windkracht 7/8. Er moeten toch meer diesels gaan rijden en houtkachels gaan branden, opwarmen die aarde.

    Groet en liefs Ginie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *