Last Ride

Ook de laatste twee ritjes, van Lopburi naar Ayutthaya en van Ayutthaya naar Bangkok zitten er inmiddels op (bij vertrek uit Lopburi was het gelukkig droog en gaande de dag werd het weer, weer normaal (snikheet)). De eerste etappe ging over een aantal heerlijk rustige wegen door een landelijk gebied, de tweede etappe kende dit alleen voor de eerste 20 km, daarna was het over de snelweg het drukke verkeer van Bangkok in. Gelukkig is het hotel in Bangkok waar we verblijven een oase van rust, met aan mooie binnentuin en een klein zwembad zodat we de drukte van BKK even kunnen ontvluchten. Het was heel leuk om van Lopburi naar BKK een nachtje in over te blijven in Ayutthaya om daar, laat in de middag, nog even  een ritje langs de grote bezienswaardigheden en de olifanten te rijden (maakt onze rit wel echt af). Het leek een beetje op afscheid nemen van onze “Ride between/through Historical stites”.
Woensdag zijn we naar Chinatown geweest om inpakmateriaal voor de fietsen te kopen, en donderdag hebben we de fietsen ingepakt (altijd weer een hele klus die zo’n 4 uur werken (ja het woord kennen wij nog!) vergt). Om het te vergeten zijn we ’s middags gauw een biertje gaan drinken op Kasean Road ?
Vandaag een lekker, en bekend rondje BKK, eerst met de boot over de rivier gevolgd door de Skytrain naar het Siam Centre (een gigantisch shopping centre naar Amerikaans model), daarna met de longtail boot door de klong en als afsluiting …….. een biertje op Kasean Road ? Rest nog morgen, zaterdag, om de laatste spullen in te pakken, vertrek om 14:15 uur van het hotel.

BKK muurschildering 01_1

Wij kijken terug op een heel mooie reis waar we, op onze eigen wijze, kennis hebben gemaakt met het cultureel erfgoed van Thailand. Niet alleen waren de sites, tempels, Wat’s en musea in de regel schittert (bijna allemaal World Heritage erkent door Unesco), we hebben op die manier ook meer inzicht gekregen in de ontwikkeling van Thailand en haar linken met de buurlanden. Maar ook het landschap is bijzonder mooi, zeker in deze tijd van het jaar waar de rijstvelden nog in volle bloei staan. De eerste 4 weken waren qua temperatuur en weer het best, de volgende 4 weken werd het heter, de laatste 2 weken was het heet met af en toe een dag met bewolking en een tropische bui. Al met al prima weer om te fietsen.

Wij bedanken jullie, lezers van ons blog, voor jullie belangstelling en de reacties en e-mails die wij mochten ontvangen tijdens deze reis (heel leuk, positief, geïnteresseerd en meelevend) en hopen jullie weer  te treffen als we weer een reis maken die de moeite waard is om op het blog te vermelden. We melden dat zeker weer via een e-mail.

Met hartelijk groet,

Ange en Bart

Voor de statistici onder ons hierbij nog enige gegevens in een factlist:

Fact

Number

 
Aantal dagen op reis

70

Uit en Thuis
Aantal fietsdagen

58

Aantal etappes

36

Aantal lekke banden

6

Steeds de voorbanden

Aantal keren pech anders dan lekke banden

1

Ange gebroken spaak
Aantal onderkomens

37

Aantal stijginsmeters

6103

Aantal fietskilometers

2711

Aantal bergpassen

3

Aantal bezochte grote steden

8

Aantal bezochte Wat’s

Heel veel

Aantal dagen met regen

3

Gemiddelde dagtemperatuur

37 graden Celsius

Aantal dagen ziek

0

Gezamenlijke leeftijd

130 jaren

Aantal liters genuttigd bier (Chang)

229

 

IMG_2873_8 IMG_2867_7 IMG_2859_6 IMG_2854_5 IMG_2845_3 IMG_2844_2

 

Backriders experiens ?

Bart schrijft altijd hele mooie verslagen van onze reis. Nu bedacht ik mij om ook een verslagje te schrijven van de dingen die ik beleefd heb. Zoals de eeuwige achter je aan rennende honden, VRESELIJK! Gelukkig is Bart niet zo bang. Soms fietst hij al een stuk vooruit en dan komt zo’n kreng de poort uitrennen, en moet ikzelf heel hard blèren om ze weg te jagen.

De natuur is hier heel wisselend. We hebben best veel kilometers gemaakt en in het begin stond het suikerriet torenhoog en op de terugweg was alles gekapt en de resten in de fik gestoken. Ook het landschap is heel wisselend. Mooie bossen en niet goed onderhouden bossen. We hebben ook wel eens gefietst door dor en kaal gebied. Niet leuk, vooral als de zon meedogenloos op je schedel schijnt. Pet op, zonnebril op je neus en liters water in de bidon en karren maar. Viel af en toe niet mee.

Door de bergen is ook niet zo leuk. Berg op en niet zo’n beetje zo zwaar, bah. En als je steil omhoog gaat ga je ook steil naar beneden, ook niet altijd even prettig, vanwege het vrachtverkeer en razende auto’s. Op de terugweg moesten we weer over die berg, maar Bart had even andere route uitgezet. Dat was wel klimmen en dalen, maar goed te doen.

Thaise mensen zijn niet echt arm, maar je ziet toch wel verschillen tussen omgeving Bangkok en de echte toeristen centra. Maar op het platteland en richting oost Thailand zijn de mensen nog niet echt rijk. Echt mensen die nog in hutjes wonen. Een brommer hebben ze bijna allemaal. Tegen een redelijk leenbedrag heb je er een in bezit. Ze scheuren langs je heen, althans de jongeren en sommige dames. En alles gaat mee, twee kinderen, oma en de boodschappen. Maar de oudjes (65 plussers) rijden bedachtzamer ?. Je ziet ook kleine mannetjes (net uit de luiers) op zo’n ding rijden.

Mijn blonde haar valt niet meer zo op maar wel mijn krullen, dat kennen ze hier niet. Maar de jongere dames hebben soms hun haren rood, paars, blond of tweekleuren geschilderd. Dus dat is wel veranderd met afgelopen jaren.

Het eten was niet altijd even lekker, de fried-rice komt mijn neus uit en de eerste vijf maanden kook ik dat niet thuis. Gelukkig is er een 7/11 shop, waar je brood, yoghurtjes en sapjes kunt kopen, lekker hoor ?en een belegd broodje, zalig met een halve liter melk erbij (uit Nederland). En de soep die we vaak aten tussen de middag was ook vaak heel lekker. Die zou ik nu ook thuis wel eten, maar gelukkig weet ik niet hoe ik het klaar moet maken ?.

De rest van het aanvullende verhaal komt weer van Bart. Leuk hoor.

 

 

Cyclen, bergen, apen en meer

Het ritje van Nang Rong naar Lopburi zal ons heugen. Oorspronkelijk hadden we gepland om de laatste week in Pataya door te brengen aan het strand. Bij nader inzien is het niets voor ons om aan het strand te liggen en hebben we er voor gekozen om naar Bangkok te fietsen via Lopburi en Ayutthaya waar in cultureel opzicht nog wel wat te zien is. De consequentie is wel dat we 4 dagen over de snelweg moeten fietsen om in Saraburi te komen en vandaar in 1 dag door een mooi omgeving in Lopburi te komen. Om in Saraburi te komen moeten we echter ook 2 bergruggen over ☹ en dat is wel even slikken en trappen.  De eerste bergrug voert ons langs een stuwmeer waar het kilometers lang stijgen is, we komen op 623 meter, de tweede bergrug doet er nog een schepje bovenop en laat ons naar 676 meter stijgen. De vierde dag krijgen we wel wat hoogtemeters terug wat wel weer lekker voelt. We komen dan aan in Saraburi waar we vlakbij het treinstation een uitstekend onderkomen vinden met een balkon dat uitzicht biedt op de stad. ’s Avonds heel gezellig gegeten met live-music (er werd niet altijd even zuiver gezongen). Het overnachten onderweg was erg wisselend met 1 keer een onderkomen dat uitgesproken vies was, de tegenhanger was een nacht erna waar we een bungalow konden huren aan een bergmeer, helemaal top waar speciaal voor ons gekookt werd => een dinner met uitzicht op het meer ?
De rit van Saraburi naar Lopburi is heel leuk en afwisselend door dorpjes, langs de rivier, en door een landelijke omgeving met de bergen af en toe erg dichtbij maar we hoeven er niet overheen (het was best puzzelen de route op die manier in elkaar te zetten zonder al te veel om te rijden. In Lopburi vinden we na veel zoeken een redelijk onderkomen met zowaar een zwembad (heel welkom met de hitte). Lopburi kent een aantal bezienswaardigheden die we op zondag bezoeken. De redelijke onderkomens staan op 8 km van de oude stad zodat we op zondag op de fiets stappen en naar de oude stad rijden. Het aardige is dat je de invloed van de Fransen (die hier veel invloed hebben gehad in ondermeer de 17de eeuw) terug ziet is de stadsplanning bij de uitbreiding van de stad. Telkens werd er een nieuw stadsdeel aan de bestaande stad ‘gebreid’ door uit te gaan van een aantal concentrische cirkels die het hart vormen van het nieuwe stadsdeel. De straatnamen werden ook aangeduid in het Frans. Leuk om te lezen. We rijden over een drietal van die cirkels voor we de oude stad in rijden waar bij de ‘City Shrine’ een feestelijke processie aan de gang is met een band die op een kar zit/staat en wordt voortgeduwd door een aantal processiedeelnemers. Lopburi is niet allen bekent om zijn invloedrijke periode (in de 11de t/m de 13 eeuw in Thailand) maar vooral om zijn honderden apen die de oude stad terroriseren. Ze zijn overal, komen overal aan en gaan met alles aan de haal. Al als we Prang Sam Yot bezoeken, een ruïne van drie aaneengesloten ‘Prangen’ in de Hindustijl opgetrokken (een voor Vishnu, een voor Bhrama, een voor Shiva) en ik mijn fiets even bovenaan een trap neerzet om die van Ange op te halen neemt meteen en zwerm apen bezit van mijn fiets en beginnen ijverig te bijten in de banden, de standaard en de rest. Als ik ze wegjaag zijn de banden gelukkig nog heel pfff!! Bij de ticketboot is er iemand die zo vriendelijk is de apen weg te houden van de fiets als wij de ruïne bezoeken. We gaan ook naar Pra Narai Pratchaniwet, een paleisruïne met een schitterend museum waar veel opgegraven oudheden uit het district Lopburi worden tentoongesteld. Het paleis zelf is in de 17de eeuw in opdracht van koning Narai gebouwd door Franse en Italiaanse architecten. Wij vinden de ontwerpen van het paleis niet mooi, de gebouwen zijn duidelijk westers van opzet. In het museum zien we de ultieme manier van voortbewegen voor onze volgende trip in Z.O Azië.
draagstoel
Het is vandaag smoorheet, terug op het hotel gaan we dan ook even lekker zwemmen. We zijn echter niet de enige in het zwembad, we moeten het delen met drie dode kikkers, wij wisten niet dat kikkers kunnen verdrinken ……………. of zijn het padden?
Voor morgen staat een ritje naar Ayutthaya op de rol en overmorgen terug naar Bangkok. Nu hopen dat het droog blijft want vanavond onweert en regent het behoorlijk ☹

IMG_2741_2 IMG_2750_5 IMG_2757_7 IMG_2760_8 IMG_8989_1 IMG_2840_18 IMG_2839_17 IMG_2818_16 IMG_8992_3 IMG_9003_6

Toppics ?

Nakhon Ratchsisma is een ‘lay back town’ die meer te bieden heeft dan gedacht. We vinden er een heel leuk onderkomen (Jugendstijl gebouw en inrichting) met een apart zit gedeelte en balkon met een leuk uitzicht op de stad, we hebben het er meteen naar ons zin. Als we zijn ingekwartierd ga ik op pad om te kijken of ik iemand kan vinden die de ritssluiting in een van mijn achter fietstassen kan vervangen. De rits is kapot en ik houdt alles dicht met veiligheidsspelden ☹ na wat zoek en vraagwerk vind ik iemand die op de stoep met een naaimachine dit soort klusjes aan de lopende band doet. Na een uur (dus een biertje) kan ik mijn fietstas met een nieuwe rits ophalen => kosten THB 80 (€ 2,20), helemaal top. Nakhon Ratchisma aanbid een heldin die volgens de legende de vrouw was van de gouverneur begin 19de eeuw. Toen de stad werd ingenomen door de Birmezen in 1823 wist zij de gevangengenomen vrouwen zover te krijgen om de bezetters à masse te verleiden. De gevangengenomen mannen kregen zo de gelegenheid de bezetters te overmeesteren en hen uit hun stad te verdrijven. Vanaf dat moment staat er centraal in de stad een beeld van haar dat door drommen Thai wordt bezocht en bewierookt (letterlijk en figuurlijk). Ook is er een tempel gebouwd ter nagedachtenis van haar, de vorm van de tempel is die van een Chinese Jonk, het interieur is heel mooi gebalanceerd. Rond de tempel is het echter weer een allegaartje met zelfs levensgrote beelden van …….. Batman en Spiderman!! Ook kent de stad een tempel waar een apart gebouw is ingericht alsof het een grot is. Toen de leidende monnik rond 50 jaar geleden hoorde dat er een grot voor industrieel gebruik werd aangewezen is hij met een aantal monniken aan de slag gegaan om zoveel mogelijk stalagmieten en stalactieten uit de grot te halen en deze onder te brengen in een van de tempel gebouwen. Het resultaat is verbluffend. Op donderdag fietsen we naar Phimai, als we rond 13:15 uur een hapje eten onderweg barst er, voor ons, onverwacht een onweer los, het water komt met bakken naar beneden. De regen houdt wel 2 uur aan => tijd voor een tukje ? als we weer verder fietsen blijft het wel nadruppen. We vinden in Phimai  na enig zoeken een heel leuke bungalow op een rommelig resort direct gelegen aan de rivier met een heerlijk uitzicht daarop. Als we ’s avonds een hapje gaan eten in het odorp dan is het best nog wel zoeken om iets te vinden. Als we toch een restaurantje vinden dan blijkt het bediend personeel uitsluitend te bestaan uit personen van wiens seksuele geaardheid niet duidelijk is met wie je maken hebt. Het grappige is dat het de volgende avond in een ander restaurantje van de stad (volgens mij heeft Phimai maar 2 restaurantjes of wat er voor door gaat) niet anders is! De tempel ruïne, waarvoor we gekomen zijn ? is schitterend, niet alleen de ligging middenin het stadje is apart maar de Kmer invloed is duidelijk herkenbaar …………….. of is het naders om? De tempel ruïne dateert uit de 9de eeuw en de hoogtij dagen van de Kmer starten in de 12de eeuw. De bewering is dan ook dat het tempelcomplex van Phimai model heeft gestaan voor die van Angkor Wat. De afstand van Phimai naar Nang Rong, waar we naar toe willen om een andere tempel ruïne te bezoeken is te groot voor 1 dag fietsen. Met een tussenstop (in een niet bijster helder onderkomen) arriveren we op zondag in Nang Rong. Als we op zoek zijn naar een onderkomen worden we overvallen door ……… wederom een onweersbui. We schuilen in de ‘winkel’ van een bezemmaker/verkoper. Als het droog is vinden we vrij snel een schitterend resort waar we voor THB 600 een prima kamer huren. ’s Avonds eten bij een Chinees, eindelijk weer eens echt goed eten! De volgende dag huren we voor THB 300 een motorfietsje om naar Phanom Rung te gaan, ook een tempel ruïnecomplex in Kmer stijl. Het is gelegen op de top van een (gedoofde) vulkaan en ligt daarmee 200 meter boven de paddiefields. De toegang is een weg stijl omhoog => voor ons dé reden om met de motor te gaan. De rit van 32 km enkele reis is prima en het tempel complex is magnifiek gelegen en gerestaureerd, een van de allerbeste in Thailand. We hebben het weer ook mee, het is licht bewolkt, droog en niet heet, heerlijk. Morgen vertrekken we richting Lopburi om daar nog het een en nader te bezoeken. De koek is dus nog steeds niet op ?
De rit doen we in 4 of 5 etappes ==è So Lopburi here we come!

IMG_2721_23 IMG_8870_4 IMG_2655_16 IMG_2651_14 IMG_1075_13 IMG_1072_12 IMG_2672_18 IMG_2703_21 IMG_8945_12 IMG_8848_1 IMG_2730_26

Back on the road again :-)

Zoals de aanhef al aangeeft zijn we de afgelopen week weer heel wat aan het fietsen/reizen geweest, zoveel, dat het updaten van het blog er even bij is ingeschoten, zondag blijkt, dus niet de rustdag te zijn die we ons hadden voorgenomen ?

Vandaag, dinsdag 14 maart zijn we aangekomen in Nakhon Rachasisma na een rustig ritje vanuit Shklio, een klein stadje dat we hebben gebruikt om te overnachten als tussenstop. Onderweg wordt het nogmaals benadrukt dat in Z.O. Azië niet al te kieskeurig is met de naamgeving van hun steden,  maar het kan ook te gek, zoals onderstaande foto laat zien (geen fotomontage!)

IMG_2665_1

Het was al met al een hele fietstour om van Kampaeng Peth naar hier te komen. We zijn Kampaeng Peth via een overnachting in een klein resort, in de jungle gelegen aan de Ping River (schitterend) naar Nakhon Sawan gefietst. In Nakhon Sawan, waar we in aanloop naar Chang Mai ook hebben overnacht, nemen we onze intrek in het zelfde resort als de vorige keer. We besluiten er een dagje te blijven om van daaruit Wat Tham Bo Ya, een grottempel te bezoeken. De rit er naar toe (26 km) gaat door een verlaten dor landschap waar we vaak helemaal alleen zijn. Bij de grottempel aangekomen lijkt het op het eerste gezicht een grote teleurstelling, geen andere toeristen geen accommodatie of wat dan ook. Met moeite kunnen we er een colaatje kopen. Als we op zoek gaan naar de ingang van de grot, gaan we eerst nog de verkeerde trap op (de minst hoge ?) en als we dan de hoge trap op gaan lijkt het nog lang niet op een grottempel, totdat we op eens, na weer een trap op te zijn gegaan, voor de ingang staan van de grot, als we afdalen is het er verrassend mooi, niet alleen als grot (met de nodige stalagmieten en stalactieten en doorgangen naar andere delen van de grot en naar buiten maar ook staan er super mooi beelden, niet alleen Boeddhabeelden maar ook van Shiva en andere Hindoe goden. Uiteindelijk kunnen we boven in de grot naar buiten en komen op een klein plateau met een schitterend uitzicht over de streek. Het is ongelooflijk dat wij daar de enige bezoekers zijn. Op donderdag fietsen we richting Si Thep waar we op 14 km voor het historical Park onze intrek nemen in een redelijk resort zomaar aan de grote weg (er is niet veel anders). De volgende dag bezoeken we de tempel ruïnes van Si Thep. Niet echt spectaculair maar de setting is mooi en ook hier weer bijna geen bezoekers. Bijzonder is wel de opgraving van een viertal skeletten van rond 2000 jaar oud die op rituele wijze zijn begraven. Dit is de eerste keer dat wij dit tegenkomen in Z.O Azië. Van Si Thep naar Nakhon Rachsisma is het drie dagen fietsen (voor ons). De eerste en tweede dag is het behoorlijk heuvelachtig met een steile beklimming die ons 400 meter hoger brengt (zaten wij niet op te wachten!). Als we dan ook nog te maken hebben met en sterke tegenwind wordt het stevig aanpoten voor ons. De eerste nacht overnachten we in een onverwacht leuk resort in de ‘middle of nowhere’ de tweede nacht in een drie keer NIX onderkomen ergens in de bergen. Als we daar de volgende dag vertrekken ligt er op nog geen 300 meter afstand een (op het oog) schitterend onderkomen ;-(
Nakhon Rachsisma (waar we nu verblijven) is een grote stad met een aantal bezienswaardigheden die de moeite van een bezoek waard zijn. We gaan daar morgen (woensdag) een kijkje nemen om dan op donderdag door te fietsen naar Phimai (de spelling is niet eenduidig want men heeft het soms ook over Pimai dat weer 200 km verder op ligt). Al met al een druk weekje achter de rug met veel fietsen, mooie dingen gezien en af en toe afzien maar met nog een aantal mooi toppics voor de boeg ?

IMG_2645_22 IMG_8829_3 IMG_2664_25 IMG_2620_17 IMG_2655_23 IMG_8847_6
IMG_2613_15 IMG_2641_21IMG_2632_18       IMG_2607_14

Lekke banden :-(

Op naar Kampaeng Phet

Na een zondagje rust (dat tempo begint ons steeds beter te bevalen ;-)) vertrekken we op maandag met de bus naar Sukhothai. Ik heb op zondag al bus tickets kunnen kopen voor ons als personen maar nog niet voor de fietsen. Dat is altijd een heel gezeur. Zo ook op maandagochtend als we aankomen op de busterminal kunnen de fietsen alleen mee à raison van THB 200 per fiets (heen nog voor THB 150!). Als de tickets voor de fietsen zijn gekocht dan wil de buschauffeur de fietsen niet mee nemen. Volgens hem passen ze niet onderin de bus, ook als ik de sturen draai, mijn zadel lager zet en de voorwielen er uit haal wil hij de fietsen niet meenemen. Als ik zelf mijn fiets plus de 2 plunjebalen van ons onderin de bus zet en vastbind is de bijrijder van de bus bereid de fiets van Ange bovenin de bus te plaatsen => toch weer gelukt J Omdat dit de enige buslijn is waar het, na veel moeite toch lukt de fietsen erin te krijgen moeten we genoegen nemen met de eindbestemming Sukhothai en met een ‘boemeltje’ dat bij elke halte stopt om passagiers in of uit te laden. Een echte stop om even naar het toilet te gaan of iets te eten zit er niet in. Als we om 16:00 uur (na een rit van 6 uur eindelijk uitstappen in Sukhothai hebben we het dan ook wel gehad met busreizen! Op het busstation de fietsen weer gemonteerd en naar het onderkomen gefietst van ons vorig bezoek aan Sukhothai waar we eerst wat eten en drinken 😉 ’s avonds merk ik dat ik een lekke voorband heb opgelopen en vervang de binnenband, kan de oorzaak niet vinden. De volgende dag fietsen we een heerlijk ritje naar Tak over een goede weg waar Ange een lekke voorband op loopt. We vinden aan aardig onderkomen aan de rivier (eenvoudig en Aziatisch schoon). Tak is een provinciestadje dat niet is ingesteld op toeristen, we eten dan ook op de lokale nightmarket waarbij we bij de bestelling van het eten geholpen worden door een Japanner die een beetje Engels en een beetje Thai spreekt. Op woensdag rijden we zonder bagage als dagritje naar Wat Phra Borommathat. De rit heen en terug is 62 km deels langs de rivier, deels door de heuvels, prima. De Wat die we bezoeken is een van de oudste van Thailand, gesticht 50 jaar na het overlijden van Gautama Boeddha (543 v. Chr.) een aantal volgelingen van Boeddha hebben een deel van de schedel van Boeddha (het voorhoofd) en 3 hoofdharen bijgezet in de centrale Chedi (Pagode) als relikwieën. De tempel is nog steeds in gebruik en wordt op dit moment verder uitgebreid met een nieuw gigantisch Boeddha beeld. Het bijzondere aan deze Wat is bovendien dat de centrale Chedi rond 1920 is verbouwd naar de vorm van de Schwedagon Pagode die in Ragoon (Birma) staat. De mooiste Pagode die ik ken. De replica is qua grondplan ok maar qua uitvoering/styling haalt het niet bij het origineel. Op donderdag rijden we naar Kampaeng Phet, een ritje dat ons behoorlijk tegenvalt vanwege de stevige klimmetjes die we tegenkomen en de tegenwind. We vinden een prima onderkomen met een uitstekende kamer waar we uiteindelijk 4 nachten verblijven! Kampaeng Phet kent net als Sukhothai en Si Satchanalai een ‘Historical city’ die het bezoeken waard is. In de tijd van de koninkrijken van Sukothai en daarna Ayutthaya was het een vooruitgeschoven verdedigingspost van deze opeenvolgende koninkrijken. Op vrijdag bezoeken we het ommuurde stadsdeel met de ruïnes en het hist. museum op zaterdag het buitengebied met de vele Wat ruïnes (ik loop wederom een lekke voorband op !?). Beide delen zijn heel mooi gelegen en er komt zowat geen toerist. Heel vaak zijn we de enige bezoekers. Kampaeng Peth is net als Tak weliswaar een behoorlijk grote stad maar er komen heel weinig toeristen. Het gevolg is dat er weinig of geen Engels wordt gesproken dat er geen restaurants zijn en dat er geen menukaarten in het Engels zijn. Het wordt dan ook weer eten op de lokale markten en met handen en voeten duidelijk maken wat je zoal wil eten (en wat vooral niet!). zondag lijkt onze rustdag te worden zo ook vandaag een dagje rustig aan en tijd om het blog bij te werken en andere zaakjes op orde te brengen. Morgen verder om over +/- 4 dagen in Si Thep te komen waar een andere Historical City is. We worden al echte Thai kenners en kunnen aan de vorm van een Chedi/Pagode al zien welke stijl het is (Sukhothai, Lana, Ayuttaya, Mon, Dvaravatie, Kmer , Sri Lanka of Thai) J en over welke tijdperiode het gaat.

IMG_2551_16 IMG_2582_23 IMG_0911_11 IMG_2533_13 IMG_0888_7 IMG_0905_10 IMG_0846_2 IMG_2561_18 IMG_8792_6 IMG_8800_9

So far so good, Chiang Mai

Vanuit Uttaradit, op 1 dag fietsen van Si Satchanalai, nemen we op dinsdag de bus naar Chiang Mai, De fietsen gaan onderin de bus mee voor bijna dezelfde prijs als wij THB 148 pp en THB 150 p.f. Dit wel na moeizaam afdingen. De trein is jammer genoeg geen optie omdat deze om 06:07 uur in de ochtend vertrekt en dat vinden wij wel erg vroeg ;-)om in Chiang Mai te komen gaan we drie bergpassen over, een van 463 mtr. een van 637 mtr. en de laatste van 762 mtr. Chiang Mai ligt op ongeveer 320 mtr. Het is er niet koeler dan in de lager gelegen delen van Thailand (wat we wel een beetje verwacht hadden). We vinden in Chiang Mail vrij gemakkelijk een heel klein leuk hotelletje op de Zuidwest hoek van oude stad met een schitterend uitzicht op de oude stadsmuur en gracht. Het is er echter wel bijzonder lawaaiig van het verkeer en door de ligging van de kamer bloedheet. Als dan ook de airco het bijna niet doet is het tot zonsondergang wel even afzien als je ook nog op het balkonnetje wil zitten. Chiang Mai is supertoeristisch er zijn hier meer toeristen dan in Bangkok of waar we ook geweest zijn in Thailand, het is echter wel heel gezellig en Cosy. De nightmarket begint direct om de hoek bij ons hotel, we komen er al meteen de eerste avond terecht, dan wel op het deel met de kroegen, massageshops en alles wat daarbij hoort 😉 De volgende twee dagen verkennen we Chiang Mai zelf gevolgd door twee dagen waarop we de omgeving van Chiang Mai op de fiets verkennen. De eerste dag bezoeken we de highlights in het centrum en de Z.O. hoek van de stad de tweede dag de N.W. en West hoek. Binnen het ommuurde gedeelte van de oude stad (c.a. 3 x 3 km). Er staan nog veel delen van de oude stadsommuring en toegangspoorten tot de stad overeind en ook de gracht is nog intact. We bezoeken de eerste dag Wat Luang met een schitterende Chedi (Chedi is een tempeldeel die gebruikt wordt om relikwieën of de as van belangrijke personen (monniken of koningen)) in bij te zetten. Ook Wat Phra Singh bezoeken we waarvan de Chedi van c.a. 32 mtr. hoog helemaal met goud bekleed is! Het super kitscherig maar daardoor ook weer mooi! De tegenstellingen zijn hiermee wel weer erg groot, de gemiddelde Thai is niet echt arm naar oosterse maatstaven maar kan nog wel een inhaalslag maken als het gaat om westerse standaarden als het gaat om welvaart! Het lijkt wel alsof bij elk geloof het geld altijd de kant van de religie oprolt 😉 De volgende dag bezoeken we eerst Wat Bupparam en Talat Warotot, een gigantische markt waarvan men zegt dat als je het hier niet kunt kopen het product niet bestaat (heb ik wel vaker van gehoord ). Daarna lopen we ‘even ‘ naar het treinstation om te informeren of de trein een optie is om weer verder te gaan. Dat is het voor ons, gezien de route niet aan de hand. Als laatste vandaag bezoeken we de oudste Wat van Chiang Mail (Wat Chiang Man). Zowel gister als vandaag lopen we zo’n 20 km per dag.
De derde en vierde dag in Chiang Mai fietsen we naar bezienswaardigheden buiten de stad. We besluiten echter wel te verkassen naar een ander hotel in de stad dat een wat ruimere kamer biedt, met een airco en minder lawaai. Het wordt Mandala Hotel waar we na afdingen voor een heel schappelijke prijs onze intrek nemen. Daarna fietsen we naar Mae Rim een klein stadje op 20 km ten noorden van Chiang Mai waar we een Palace bezoeken van een van de bijvrouwen van een gouverneur van rond 1910 en een magnifiek onderhouden Wat aan de rivier, een top dagje fietsen omdat we zomaar 12 km over een heus fietspad kunnen rijden! Op vrijdag fietsen we naar Lamphun, het vroegere Haripunchai, de hoofdplaats van ooit een klein koninkrijk met dezelfde naam. Hier staat de oudste Wat (1153 A.D. gebouwd) van de hoogvlakte van Chiang Mai. De prang/chedi van de Wat is heel apart van vorm en natuurlijk is de hoofd Chedi geheel met goud bekleed en een bedevaart oord voor de boeddhisten die hier een aantal rondjes om de Chedi lopen en op gezette plaatsen in ‘gebed’ gaan om een goede karma te vragen voor hun toekomst. De rit heen en terug is op zich een de moeite waard, zij loopt voor het deel dat in de provincie Chiang Mai gelegen is door een laan met wel geteld 1000 gigantische bomen (allen genummerd anders waren we de tel vast kwijt geraakt) die een heerlijk schaduw geven. ’s Avonds lopen we telkens even over de nightmarket voor wat gezelligheid, als we weer in de knoeken zijn dan is er ‘avonds niets te beleven!
Vandaag, zondag brengen we even wat zaken op orde en doen een dagje rustig aan. We gaan ook even kijken wat de mogelijkheden zijn om hier morgen weer verder ter reizen me de bus. De planning is om naar Tak te gaan en vandaar uit weer verder op de fiets.
So far so good.

IMG_2432_5 IMG_2504_11 IMG_2494_10 IMG_2517_12 IMG_8692_5 IMG_2475_9 IMG_8737_13 IMG_8715_8

Cycling richting Chiang Mai

In Pithsanulok bezoeken we de  Wat Ratcha Burada, een wat waar een Bodhi-boom staat waar je met een trappetje in kan klimmen, een wens doen (en natuurlijk een donatie), door een gat in de boom heen kunt stappen en dan weer met een trappetje naar beneden kunt gaan. Herhaal je het ritueel drie keer dan komt je wens uit doe je het 9 keer dan komt de wens zeker uit! In een bijgebouw staat een boot van een van de vorige koningen waar je het ritueel ook kunt uitvoeren, je moet dan onder de boot door kruipen, wel blijven doneren J
We bezoeken ook Wat Phra Ratana,, in deze wat staat het op één na belangrijkste Boeddhabeeld van Thailand (het belangrijkste staat in Bangkok en is de Emerald Boeddha). Het is voor het eerst ergens druk en de boeddha is ook schitterend om te zien (het is ook niet voor niets de meest gekopieerde Boeddha afbeelding in Thailand). De volgende dag vertrekken we naar New Sukhothai waar we onze intrek nemen in een heel leuke maar kleine bungalow. Onderweg komen we verschillende alcohol stokerijen tegen waar alcohol gemaakt wordt van suikerriet, veel rook, betrouwbaar? De volgende twee dagen bezoeken we de tempel complexen van Old Sukhothai die op 13 km fietsen van ons onderkomen liggen. Het is er adembenemend mooi. Het centrale deel licht in een parkachtige omgeving met veel waterpartijen en wegen waarover je met de fiets van de ene naar de andere bezienswaardigheid kunt fietsen. Het is er heerlijk rustig. De tempel ruïnes zijn minstens zo mooi als op Angkor wat in Cambodja. Hoogtepunt op de eerste dag is Wat Phra Mahathat, op de tweede dag is dat Wat Sri Chum met een gigantisch grote staande Boeddha in een veel te krap gebouw J. Ook de footprint van Boeddha, de wat met de olifanten afbeeldingen en de Wat’s gelegen aan de zuidzijde van het complex, waar niemand komt, zijn de moeite waard. Op vrijdag fietsen we door naar Si Satchanalai, we kiezen voor een luxe resort op 16 km fietsen van het historical park en huren daar een mooie bungalow. De volgende dag op de fiets naar Satchanalai historical park. Voor we de ingang van het park bereiken komen we al heel mooi tempel ruïnes tegen waarvan we er 2 bezoeken. De belangrijkst tempel ruïnes zijn gelegen in de ommuurde stad van 2,6 km x 2,0 km. Het ademt hier dezelfde sfeer uit als in Old Sukhothai, met schitterende tempel ruines waar je, je de hele dag kunt blijven verbazen. Als laatse bezoeken we de buiten de muren gelegen Wat Mahathat (ja de zelfde naam als in Old Sukhothai) dit is echt de kers op de taart van ons bezoek aan Satchanalai. Niet alleen de prang is in een uitstekende conditie maar ook de bijzondere Boeddhabeelden (staand, zittend, lopend) zijn dat. Als we langs d rivier terugrijden komen we nog langs een groot aantal opgravingen van z.g. Kiln’s dit zijn deels ondergrondse ovens die men voorheen (maar ook nu nog) gebruikte om keramiek potten, schalen etc. (ook in reuzen formaat) te bakken. De streek is en was hierom bekend tot in China, Indonesië en de Filipijnen aan toe. Vandaag (zondag) houden we een dagje rust, zoals dat hoort, om morgen verder te fietsen naar Uttaradit waar we vervoer proberen te regelen naar Chiang Mai omdat er tussen Uttaradit en Chiang Mai twee bergruggen liggen die ons even te hoog zijn 😉 (een van 790 meter en een die niet de duizend meter aantikt).

IMG_8413_5 IMG_8512_18 IMG_8507_16 IMG_2409_26 IMG_0650_9 IMG_0633_7 IMG_0758_18 IMG_0539_1 IMG_2399_22 IMG_8476_13 IMG_2402_23

 

 

Het echte fietsen begonnen!

Na het vertrek uit Kanchanaburi fietsen we in een aantal aaneensluitende etappes naar Phitsanulok. Wellicht dat we ergens een dagje blijven hangen maar in Phitsanulok wordt het weer interessant om bijzonderheden te bezoeken. Alhoewel …………………. onderweg komen we langs heel bijzondere Tempels, Boeddhabeelden (de een nog groter dan de ander) en monumenten van Thaise krijgsheren uit het verleden. De omgeving in het centraal gelegen Thailand is heel bijzonder, het is een landschap met af en toe een berg-heuvel op veilige afstand, met de eerste 2 fietsdagen vooral Suikerriet plantages waar de oogst nu aan de gang is. Dit is toch nog wel erg primitief, eerst wordt het loof aan de stengels in brand gestoken (veel smog) en als het nog na smeult worden de stengels met de hand stuk voor stuk gekapt. Een werkwijze die wij ons niet meer kunnen voorstellen. Het landschap verandert nu heel langzaam van Suikerrietplantages met af en toe een rijstveld naar voornamelijk rijstvelden zo ver het oog reikt (prachtig met de zon erop) en af en toe een Suikerrietplantage. Het bijzondere aan dit landschap om door te fietsen is dat het doet denken aan het reizen over de ´The Great Plains´ in de V.S. Je stapt ´s morgens in de auto (op de fiets) je rijdt de hele dag (fietst de hele dag) je komt ´s avonds op de plaats van bestemming en er is niets veranderd aan de omgeving waar je uitstapt (afstapt). Geweldig om mee te maken ……………… reizen zonder verandering van de omgeving (plaatst je terug naar je nietigheid). Opvallend is verder dat de Wat’s (Boedistische tempels) in de grote steden vooral een ceremoniële functie kennen (kroningen, meditatie, offers brengen, bijzetten van de as van overledenen in een Stupa, etc.) maar dat de Wat’s op het platteland nog een functie erbij kennen namelijk die van crematoria, heel herkenbaar door de hoge pijp bij een van de gebouwen op de Wat.
Vanaf Kachanaburi zijn we, op de trip van Nakhon Sawan naar Phitsanulok na, telkens over kleine wegen gefietst, heerlijk rustig, weinig verkeer. We hebben een aantal keren heel leuk vernacht in mooie Resorts met erg goede onderkomens die weliswaar moeilijk te vinden zijn maar omdat ze vaak alleen in het Thai (voor ons onleesbaar) aangegeven zijn en ‘Off the beaten track’ gelegen zijn. Met eten is het vaak behelpen omdat men op het platteland geen Engels spreekt maar aanwijzen en de keuken in gaan is de beste oplossing. In Uthai Thani zijn we op een heel leuk Resort terecht gekomen gelegen aan de rivier. Het is de enige plaats in Thailand waar nog 400 zogenaamde Houseboats zijn die er een eigen dorpje vormen. We zijn er een dag gebleven om onder andere de ‘Glass Tempel’ te bezoeken. Een tempel waar het interieur maar ook het exterieur helemaal belegt is met spiegeltjes. De meeste hebben een ruit vorm van 2 x 2 cm. Het effect is magnifiek. Ook hebben we de Golden Tempel bezocht, de buiten- en binnenzijde zijn geheel met bladgoud belegt, en een tempel op een berg met een schitterend uitzicht over de stad. Het waren wel 444 traptreden om te nemen voor we boven waren (in de felle zon!). Vandaag, zondag 12 februari, zijn we dan in Phitsanulok aangekomen. De afgelopen nacht hebben we overnacht in een aller aardigst onderkomen dat we voor vertrek via Google Earth van een luchtopname als klein resort dachten te herkennen. Als dat onjuist was geweest dan hadden we nog een fors stuk door moeten rijden (na 88 km fietsen) voor een volgend onderkomen (soms moet je een beetje geluk hebben J). Bij aankomst in Phitsanulok hebben we het onszelf moeilijk gemaakt door een lijstje van 3 hotels (er zijn geen Resorts)  op te stellen waaruit we een keuze willen maken die echter 11 km uit elkaar liggen => het gevolg is dat we uiteindelijk een kamer boeken voor 2 nachten in het hotel dat in het midden ligt (na ze alle 3 eerst bezocht te hebben). Veel fietsen in het stadje maar uiteindelijk een kamer naar onze zin met balkon en een mooi uitzicht. Morgen op pad om twee bijzondere tempels te bezoeken 🙂
By the way ……………… de temperatuur is tot dusver heerlijk, tussen de 23 graden in de nacht en de 37 graden in de middag. Niet zo heet als vorig jaar!

IMG_2315_16   IMG_2319_18   IMG_0522_11 IMG_0511_7   IMG_2322_19   IMG_0516_9                                                            IMG_2352_23

Cycling Ayutthaya => Kanchnaburi

De laatste dag in Ayutthaya is heerlijk relaxed. We bezoeken Wat Phra Ram, centraal gelegen op een klein oppervlak maar zeer compleet wat betreft de samenstelling van hoe een koninklijk Wat er uit moet hebben gezien rond 1600 (onze jaartelling, in Thailand hanteert men nog heel vaak de boeddhistische jaartelling die !!!!!! verschilt van die van ons). We fietsen nog wat rond langs de mooiste plekjes en ik bezoek nog Phra Si Sanphet, te mooi om niet nog een keer te zien.
De volgende dag vertrekken we bijtijds voor een heerlijke rit over kleine wegen op weg naar een onderkomen waarvan we niet zeker weten waar het staat. Aan het eind van de rit wordt het dus nog even spannend of we het wel kunnen vinden. Wat vragen in de buurt waar het volgens ons moet zijn en we vinden het als bij toeval, je moet als westerling echt weten waar het ligt want de naam en andere aanduidingen zijn in het Thai wat voor ons onleesbaar is. Het is een klein complex met 9 schitterende bungalows en een restaurant waar we die avonds gaan eten. Dat blijkt een goed besluit want als ik ’s avonds even het dorpje inloop is alles op slot, gesloten en donker. Bij het binnen rijden van het dorpje hadden we al gezien dat er een heel grote Wat (tempel) vlakbij het dorp ligt met een gigantisch grote boeddha van zeker 40 mtr.  hoog (hij was al  van verre te zien). Als we de volgende ochtend het Wat bezoeken blijkt dit een heel groot complex te zijn met tig grote Boeddhabeelden, verschillende heel mooi tempels en een gedeelte waar meer dan mens grote afbeeldingen staan mensen die op allerlei manieren worden gemarteld door reuzen. We hebben dit nog nooit ergens anders in Azië gezien, heel macaber! De rest van de dag fietsen we weer door een rustiek landelijk gebied. Tegen de avond komen we in een plaatsje waar volgens internet een onderkomen moet zijn. De plaatsaanduiding op de site van het onderkomen klopt echter niet dus het wordt net als gister vragen en zoeken om het te vinden. Het resort bestaat uit een dertigtal betonnen bungalows gebouwd op één grote betonplaat, weinig charmant maar voor 1 nachtje prima. Het plaatsje is even weinig aanlokkelijk maar we hebben er ’s avonds wel goed gegeten (dat is ook wel eens anders op dit soort plekjes). De laatste etappe brengt ons in Kanchanaburi, een grote plaats. Onderweg bezoeken we een Wat die aan een of andere grote krijgsheer uit de geschiedenis van Thailand is. Het aardige van de Wat is dat er niet alleen een immens groot beeld staat van deze krijgsheer (Don Chedi) maar dat er om de tempels van de Wat duizenden stenen beeldjes/beelden van hanen staan opgesteld (wie verzint dit nu weer?). Kanchanaburi kent de vorm van een lintbebouwing waardoor het moeilijk is in schatten waar het gezellig is. Het wordt even zoeken maar uiteindelijk vinden we een resort aan de waar wij een bungalow direct aan de rivier de Kwai kunnen betrekken. De ligging is perfect, maar het interieur van de bungalow is enigszins gedateerd (een eufemisme J). Kanchanaburi kent een heel gezellige “strip’ waar je goed kan eten, drinken etc. Vandaag , vrijdag, stappen we op de fiets en rijden naar de brug over de “River Kwai”, als we aankomen komt er net een trein aanrijden die stopt bij het stationnetje net voor de brug en daarna heel langzaam (om iedereen zijn foto/film moment te gunnen) over de brug rijdt. Wij wandelen over de brug, bezoeken de Chinese tempel aan de andere zijde van de rivier en stappen daarna op onze fietsen om naar het Thai / Burmese Death Railway Museum te gaan. Een heel goed museum met een uitstekende chronologische opbouw van de expositie. Tot slot bezoeken we de erevelden waar ook bijna 1800 Nederlandse oorlogsgraven liggen, heel indrukwekkend. ’s Avonds weer even de ‘strip op om een hapje te ten en daarna lekker bij de bungalow genieten van het uitzicht op de rivier en de omgeving, dit lijkt wel vakantie J
Morgen nog een dagje Kanchanaburi, het Jeath (Acroniem van Japan, Engeland, Australie/USA, Thailand en Holland) museum bezoeken en het historisch centrum en overmorgen weer enroute!

IMG_2264_17  IMG_2222_10 IMG_2212_9 IMG_8286_11 IMG_0457_7  IMG_8287_12         IMG_2268_18 IMG_2275_19 IMG_8164_3